Barmaid suits me well

Ondertussen ben ik weer een keer terug naar de dokter geweest. Het leek erger te worden en rondom de wond was het nog steeds rood. Toch fijn dat ik afgelopen week 200dollar extra heb verdiend. Een behandeling in het ziekenhuis kostte geen geld, consult bij de dokter wel.
Oohw en op de foto's van het vorige verhaal is te zien dat ik ben wezen schieten met Kyle en zijn vader. Mijn eerste keer dat ik een pistool in mijn handen had. Toch een raar idee dat je iemand zijn leven kan ontnemen met zoiets. Mijn eerste poging was niet echt zo goed. Ik schoot er meer langs dan raak. De vader van Kyle zei dat ik eerst moest voelen wanneer de trekker weerstand bood. Dat deed ik maar de weerstand was stukken minder dan ik had verwacht. Mijn eerste schot was dan ook in de grond ander halve meter van mij vandaan. Weten we dat ook weer, dat de trekker erg gevoelig is!
En na vijf maanden fanatieknop mijn sandalen te hebben gelopen is er in mijn rexhtersandaal een gat ontstaan. Alleen in Keller heb je geen schoenen winkel dus ik zal moeten wachten tot ik naar Sydney vlieg de 23-12.
En er is weer ingebroken. Ik kwam om kwart over acht in het huis aan on de avond en tpwn hpor ik hem via mijn raam vertrekken. Niemand gezien dus. Maar hijnhad de inhou van mi tas die i onder de dekens had verstopt op mijn bed verspreid met onder andere mijn paspoort. Blij dat hij die heeft laten liggen aangezien mijn ander ID bewijs, rijbewijs, de vorige keer al was meegenomen. Nu heb ik maar een ijzere staaf tussen de raam gestopt. Krijg je hem in ieder geval niet meer open. En ik heb alle deuren en ramen gecontroleerd en op dubbel slot gezet. 
 Ik had sinds dat ik in Hahndorf was geweest al zin in oliebollen dus ik besloot om die in de pub te gaan maken. Er kwam een jongen in de pub, Cameron, de tijd doden voordat hij zijn afspraak bij de dokter had. Waar hij woont (40minuten rijden) was er namelijk geen dokter dus vandaar dat hij hier was. Ik zei tegen hem dat ik een Nederlandse lekkernij ging bakken en als hij terug kwam voor een drankje dan zou hij er een van mij krijgen. En ja.. mannen en eten. 
Vier kamers waren geboekt en ik had die mannen ook verteld dat ik oliebollen ging maken en dat ze dan maar even binnen moesten komen. Dit vonden ze een goed idee. 
Een uur later was Cameron weer terug in de pub. Ik was nog ijverig aan het bakken. Ik had er ongeveer vijftig gemaakt en iedereen die in de bar kwam bood ik er een aan. Cameron zei dat hij mij wel de buurt wilde laten zien (andere gehuchten dan Kellerberrin) maar ik wist nog niet of ik daar op in wilde gaan. Aangezien hij niet in Kellerberrin woont en ik hem niet echt ken. Hij deed zijn eigen ding en was met iedereen gezellig aan het buurten. Hij is er niet een die bij de barmeid komt slijmen, mooi! 
De mannen van de kamers waren ondertussen ook binnen gekomen en hadden wat te eten besteld. Ik had een smiley gemaakt van de sla, komkommers en paprika. Dit vonden ze erg grappig en hun hadden voor mij een smiley gemaakt van wat groentes (zie fotos). Dit vond ik erg grappig en dit kon ik wel waarderen. Dus ik ging even naar hun kamers vuiten om ze e te bedanken. Een  van de mannen van de kamers was niet op komen dagen. Hij had zijn dag niet. Elke dag vertrokken hun om zes uur en hij toeterde dan altijd even om mij wakker te maken. Wat hem geen een keer is gelukt want ik hoor het niet eens. Dus ik zei voor de grap tegen de andere mannen, dat aangezien het hun laatste nacht was dat ik hem eigenlijk wakker moest maken als ik ging slapen. Dit vonden hun wel een goed idee. Ik zou dan gelijk een drankje voor hem halen aangezien hij vijf dollar in de bar had laten liggen. 
Toen we gingen sluiten zijn we met een paar man in de biertuin gaan borrelen. Kyle wou even een rust avond dus die deed dit keer niet mee. Zo zaten we uiteindelijk met vijf man in de biertuin. Een jongen was redelijk zat en begon wat te duwen. Hier had ik niet zoveel behoefte in dus ik vroeg hem een aantal keer te stoppen maar hij bleef maar doorgaan en na hem een aantal keer ontweken te en weggeduwd te hebben hield mij tegen het hek aan. De andere twee jongens kwamen langs mij staan om te kijken of ze moesten helpen. Maar ze zagen dat het mij redelijk goed af ging. Toen hij ophield vertelde ik hem dat als hij dat nog een keer deed, doorgaan terwijl ik zei dat hij moest stoppen, dan zou ik hem niet meer serveren in de kroeg. Hij werd behoorlijk grof en zei dat als hij door een meid geholpen wilde worden in de bar dan zou hij wel naar de club gaan (kilometer verderop). En daar werkte mannen die vrouwelijker waren dan mij en zo ging hij even door. Ik maakte me hier niet zo druk om en vond het wel grappig dus ik zei oke prima dan bedien ik je niet meer. En toen zei hij dat hij niet eens door mij geholpen wilde worden. En hij was altijd erg eerlijk als hij zat was. Door de omstandigheden was dat voor mij de druppel, nu had hij mijn grens bereikt dus ik zei: Bij deze kan ik je vertellen dat ik je niet meer zal bedienen in de bar.
Nu besefte ik dat mijn kracht aardig achteruit aan het gaan was. En dat beviel me niet! Het niet sporten en drinken was niet erg bevordelijk. Hier moest wat aan gedaan worden, wellicht weer beginnen met opdrukken en sit-ups. 
Uiteindelijk is hij naar huis gegaan en waren we met zu’n drieen over. Cameron was met de auto en ik vond het niet verstandig als hij naar huis zou rijden dus hij mocht wel in de woonkamer slapen. Die andere jongen had ook een goed idee. Dus hij gaf mij de keus, hij zou in mijn bed stappen en ik kon erbij gaan liggen of ik kon op de bank slapen. Hier moest ik erg om lachen, in mijn eigen huis.. en dan laat je mij op de bank slapen. Dat ging dus niet gebeuren. Dus ik gaf hem de keus. Of je slaapt netjes op de bank of je loopt gewoon naar huis. Hij was het daar niet helemaal mee eens. Jammer dan, maar in mijn bed kwam hij niet. Dus toen het zover was ging hij naar huis en Cameron vouwde zijn swag uit in de woonkamer. 
Nu was het tijd voor mijn belofte. Voordat ik naar bed ging klopte ik op de deur van kamer vijf. Hij deed open en ik gaf hem een flesje zoete mixdrank en zei: Now its my time to wake you up, cheers. Hij moest lachen en liet Cameron en mij binnen. 
Hij had meer in de koelkast staan dus daar mocht ik wat van pakken. Gelukkig kon hij er wel om lachen. Cameron was ondertussen terug naar het appartement gegaan en toen ik terug kwam lag hij braaf in zijn swag te slapen. Hij werd wakker en ik vroeg hem of ik langs hem kon komen liggen. Ik kon namelijk wel een knuffel gebruiken. Ik viel redelijk snel in slaap en toen ik wakker werd was hij weg. Ik was half aan het slapen dus ik nam aan dat hij naar zijn werk was. Zijn werk was namelijk tien minuten rijden hiervandaan. Dat was ook een van de redenen dat hij hier mocht blijven slapen. Was makkelijker voor hem en zijn werk. Maar toen ik weer wakker werd en dit keer echt wakker liep ik naar mijn kamer. En wat vond ik daar... Cameron in mijn bed. Hier moest ik toch wel om lachen aangezien die andere jongen mij de keus had gegeven dat ik of met hem in mijn bed kon slapen of op de bank. Nu sliep Cameron in mijn bed en lag ik in de woonkamer. Ja dit moest ik de andere jongen vertellen de volgende keer als ik hem zag.
Hij ging naar zijn werk en ik ging eens kijken hoe goed ik nog kon opdrukken. Het idee was 2x twintig en 1x tien. Nou dat viel behoorlijk tegen. De eerste twintig kostte me al erg veel moeite, de tweede keer kwam ik niet verder dan tien en de derde keer was ik na vijf alweer gestopt. Maar de vijf vond ik niet tellen dus ik heb met moeite nog twee keer tien gedaan. Nou daar was ik dus niet echt blij mee. Zeker niet aangezien ik vier maanden geleden bij het sporten met weinig moeite de twee keer twintig zou halen. Maar goed.. oefenen dus.
De volgende avond smste Cameron dat hij mij wel de omgeving zou kunnen laten zien en de plaats waar hij woonde. Maar hier was ik nog steeds niet zo zeker van. Ik ging liever na het werk borrelen bij Kyle. Wellicht de volgende avond. We waren net klaar met schoonmaken en toen zag ik Beau voorbij lopen. Hij is een van de locals die veelal tussen vijf en zes in de kroeg is voor happy hour. Ik vroeg of hij mee wat ging drinken bij Kyle thuis en dat vond hij een goed idee. Het borrelen was aardig gelukt. Eerst hadden Beau en ik iemand thuis gebracht en hij daarna mij. Ik was ik een stoeibui en blijkbaar hebben we een uur of anderhalf op een parkeerplaats liggen stoeien. Was ook weer lang geleden!

De jongen die niet door mij bediend wilde worden, Chris, kwam de kroeg in en bestelde een drankje. Ik wilde eerst dat hij zijn excuses aanbood maar dat deed hij niet. Dus hij vroeg Kyle om een drankje maar die zei dat hij het met mij moest regelen. Ik had Kyle het verhaal namelijk verteld, met de vraag of ik het kon maken om hem niet te bedienen totdat hij zijn excuses aanbood.
Ik heb niks tegen Chris en ik was altijd enthousiast en vriendelijk als ik hem buiten de kroeg zag. Maar toch wilde ik zijn excuses horen. Ik vroeg lachend waarom niet en of hij vond dat het niet terecht was. Maar hij keerde zijn rug naar mij en zei niks meer. Prima.
Aangezien ik de zondag ervoor tweehonderd dollar in tien minuten had verdiend voelde ik me een beetje verplicht om iets voor Kyle te doen. Ik had het hem natuurlijk niet verteld wat er die zondag was gebeurd (zie vorig verhaal). En ik vond dat hij wel iets van het geld mocht zien dus ik had voor hem een fles drank gekocht van 45dollar. Hij zei dat dat niet hoefde en bedankte mij waarop ik antwoorde dat hij me er niet voor hoefde te bedanken. Hij verdiende het! 
Cameron was na het werk ook langsgekomen en we hebben gezellig gebuurt en wat gedronken. Kyle vertelde hem mijn bijnaam, Horse, omdat ik zoveel eet. Dus hier werden een aantal grappen over gemaakt. Hoe snel ik me een paar maanden geleden beledigd zou hebben gevoeld hoe weinig ik me er hier druk om maak. Ik moest er zelf net zo hard om lachen.

Iedereen ging naar huis en ik was nog niet echt moe. Dus we zouden naar een van de grootste rots van het westen van Australie gaan. We kwamen daar aan rond vier uur in de nacht (was kwartiertje rijden) en zijn we naar de top gelopen. Stelde niks voor. Het was best mooi en lekker rustig. En toen we bij hem aankwamen had hij tosti’s gemaakt, nice!
De volgende dag dacht ik dat een van de locals wat gepland had voor mij, motorcrossen, paardracen of zo iets dergelijks. Dus onze wekker ging om acht uur. Ik had hem gebeld maar hij nam niet op. Dus dan maar die kant op gaan. Ik was er braaf om negen uur maar hij was er niet. Om half tien zijn we maar ontbijt gaan halen. En hij zei: I have to feed my horse. En hier moesten we beiden hard om lachen. We zijn naar een museum geweest in Cunderdin, oude traktoren en machines. Dit zou mijn opa wel leuk gevonden hebben denk ik! 
Cameron heeft hier zelf ook veel verstand van. Hij werk op het veld met de grote machines. Een harde werker en dagen van negen uur s’ ochtends tot middernacht zijn niet uitzonderlijk. Dit was ook zijn eerste vrije dag sinds een lange tijd dus ik kon het wel waarderen dat hij op die dag mij mee uit nam. Die avond had hij mij een heilige waterpoel laten zien. En toevallig zat daar een kangaroe in. Die er niet uit kon. Hij was helemaalnuitgt en zat er waarschijnlijk al uren in. Cameron liep er naartoe en de kangaroe kwam naar hem toegezwommen en zodoende heeft hij hem eruit getrokken. De kangaroe bleef uitgestrekt liggen en zodoende jon ik hem ook aaien. Toch best gaaf een wilde kangaroe aaien! Cameron controleerde of ze een kleine in de buidel had maar gelukkig was dat niet. Die zou ongetwijfeld verdronken zijn anders.
De avonden daarna kwam hij steeds na het werk langs om wat te komen drinken. Ik vroeg Pretty of hij in het huis kon slapen. Was voor hem ook makkelijker met het werk en dan kon hij tenminste zelf ook wat drinken. Maar ik moest het aan Rasaal vragen, ze was er niet zo blij mee als er mensen in het huis zouden blijven slapen. In het weekend vroeg ik het aan Rasaal en hij zei dat we wanneer er een hotelkamer vrij was dat we daar wel konden slapen. Dan hadden we beiden onze privacy. Nou dat zag ik niet aankomen! Kyle was hier vrij verrast over maar ik denk dat Rasaal mij wel mag. Ik ben een van de weinige die hem mag volgens mij. Er worden veel slechte verhalen over hem verteld maar die beinvloeden mijn kijk op hem niet. Ik ga liever uit van eigen ervaringen en slechte ervaringen met Rasaal had ik nog niet.
En Kyle heeft ook echt wel zijn slechte eigenschappen dus ja. 
Ze hebben weer geprobeerd in te breken. Alleen nu hadden ze een ruitje gebroken en zijn ze niet binnengekomen. Niet dat ik me hier zorgen over maakte er was niks dat ze konden halen.
Het was vrij rustig in de bar overdag. En steeds als Beau in de bar kwam tekende ik een smiley op zijn arm. Geen idee waarom, gewoon omdat het kan. We waren elkaar veelal aan het uitdagen en daar hou ik wel van. Heb ik gelijk wat te doen als ik aan het werk ben! 
Op een gegeven moment heb ik met een van de locals boter kaas en eieren op zijn arm gespeeld. Zijn “geadopteerde moeder” zoals hij haar noemt was erg verbaasd dat Beau mij toestemming had gegeven om op hem te tekenen. Normaal gesproken houdt hij er helemaal niet van om aangeraakt te worden. Nou ik voelde me vereerd dat ik dat wel mocht. En zo gingen er een paar dagen voorbij. In de avond borrelen, Cameron kwam mee wat drinken, in de ochtend stond ik samen met hem op om voor hem ontbijt te maken (en zo nu en dan lunch) en in de middag smileys tekene op Beau zijn arm. 
Tijd voor weekend! Ik zou samen met Beau gaan schieten in de ochtend. Nu ging het beter dan de vorige keer met Kyle. Ja ik ben beter met een geweer dan met een handpistool! Toevallig had ik op precies het goede moment een foto geknipt en zie je een plastic flesje door de lucht vliegen doordat Beau hem had geraakt. Van de eerste vijf schoten had ik drie keer raak geschoten dus dat voelde goed. Dat was de beste keer. We gingen verder want nu ging hij eenden schieten met zijn shotgun. Hij had er een geraakt en liet me zien hoe je ze schoon moest maken. Uiteraard word er niet gewoon geschoten voor het schieten. Hij bewaard ze in de vriezer om ze uiteindelijk te bereiden en op te eten. 
Hierna moest ik weer werken. 
Zondag had ik een bbq bij Pazze en daarvoor gingen we eerst de UFC kijken. Ik had een appeltaart gemaakt. Deze was eigenlijk voor afgelopen vrijdag voor een verjaardagsfeestje van Jeremy maar hij kon niet. Dus dan maar meenemen naar de bbq! Dit keer was ik mijn drankjes niet vergeten! Ik had gevraagd of Beau ook mocht komen en dat was prima. Ik had ondertussen ook vanille ijs en slagroom gekocht voor de taart. Pazze haalde me op met de auto om half 12 want het was lastig om alles zo mee te krijgen. 
We waren met zes man, niet te druk. Een van de jongens had een babyvogel meegenomen. Die is hij zelf aan het opvoeden. Wat er best grappig uit zag. 
Ik had Cameron gesmst: Ready to get pissed. Ik bedoelde hiermee dat ik klaar was om te drinken maar hij vatte het op als; Bereid je voor om te gaan drinken. Dus hij was ook al onderweg hiernaartoe. Dat was niet mijn bedoeling en zodoende ging hij eerst naar de kroeg voor een paar uur. Maar ik vond het een beetje lullig om hem weer veertig minuten terug te laten rijden dus nodigde ik hem uit. Pazze had ook duits witbier gekocht!! Daar had ik zeker wel zin in! Cameron had ook sambuca meegenomen (zwarte). Nou het was een goede zondag! Witbier, carlton dry (midstrenght bier), sambuca, jagermeister en tequila (met wormen...), bbq en appeltaart met ijs en slagroom. Beetje jammer dat ik de smaak van de appeltaart niet meer kan herinneren en toen ik de volgende dag wakker werd zat ik helemaal onder de rode marker. . . 
Blijkbaar wilde Beau naar huis gaan en was hij van zijn fiets gevallen voordat hij een centimeter was opgeschoven. Waarna ik zei dat hij terug moest komen om er nog een te drinken. Ik heb hem bij zijn arm gepakt en terug naar binnen gesleurt en een biertje voor hem gepakt. Cheers!! En als je proost moet je drinken. Cameron was ondertussen al naar huis gegaan want hij moest de volgende dag gewoon werken en zodoende heeft Beau mij veilig thuis gebracht. Ja ik had me erg goed vermaakt die dag en het viel me niet tegen dat ik maar twee keer was omgevallen tijdens de weg naar huis. De volgende ochtend weer ontbijt gemaakt en zoals elke dag de hotelkamer gepoetst en klaargemaakt. Mochten ze de kamer nodig hebben. Ik voelde me een beetje een huisvrouw.. Aangezien ik ook de was van Cameron deed die dag. En zo nu en dan zorgde ik voor zijn avondeten. Hij had daar geen tijd voor aangezien hij lange dagen maakt en niet eens meer naar zijn eigen appartement gaat. Hij zorgt voor mij, ik zorg voor hem. Veel had ik toch niet te doen. En hij haalt regelmatig ontbijt voor mij of betaald de lunch of het bier in de avond. Sharing is caring.
Ik had ondertussen een mailtje ontvangen van mij stage adres in Heerlen. Of ik in de zomer niet een paar weken kon en wilde komen werken van 03-08 tot en met 22-08. Ik kom 31-07 terug dus dat zou precies lukken. En dan kon ik alles weer even opfrissen! Gelukkig heb ik grotendeels van mijn radiologie schoolwerk op mijn tablet staan dus dan kan ik het hier eerst allemaal doornemen voordat ik terug ben. Alleen er was één probleem. Zomerkamp met de pivoos was ook in die weken gepland. Dat is altijd erg gaaf, gezellig en leuk. En hier keek ik al erg naar uit. In de vijftien jaar dat ik nu bij de scoutig zit heb ik nog geen één keer zomekamp overgeslagen. Het was voor mij dan ook erg lastig om een keus te maken. Het is aan de ene kant erg goed voor mij om drie weken terug naar Heerlen te gaan om alles op te frisen na een jaar. Zeker omdat het een bekend en vertrouwde omgeving is. Dat zou mij goed doen. Aan de andere kant kan ik heel mijn leven nog werken, heb ik de scouting een jaar niet gezien en keek ik erg naar zomerkamp uit. 
Ik heb besloten om toch voor het werk te gaan. Dat is nu belangrijker en aangezien ik afgelopen jaar niet met de pivoos heb meegedraaid begin ik wel opnieuw in het nieuwe speljaar. Ik had de pivoos gemailt hierover met de afmelding voor zomerkamp en de reden hiervoor. Hier had ik in eerste instantie van niemand een reactie op ontvangen. Wat me eerlijk gezegt toch best wel pijn deed. Toen ik naar Australie ging had ik niet verwacht veel van een van hun te horen. Maar een keer, hoe gaat het of een reactie op mijn blog had ik toch wel verwacht. Een van hun heeft mij wel een keer een berichtje op facebook gestuurd, maar dat was op een vrijdag avond en volgens mij meer de vraag hoe lang ik hier zou blijven dan dat het was voor interesse. Maar goed, als je zelf gaat is het heel anders dan dat wanneer jij blijft en iemand anders gaat. Dus in hoeverre kan ik het ze kwalijk nemen? Ik heb ook niet veel van me laten horen, af en toe een reactie op een uitnodiging of feestje. Dat is toch iets. Na tien dagen had ik toch een berichtje terug gekregen van de voorzitter van de pivoos, namens de pivoos. Met de mededeling dat ze in de zomer gewoon doordraaien en ik uiteraard welkom was. Dat kon ik wel waarderen en het zal niet veel anders zijn dan anders wanneer ik terug kom.
Ook had ik een mailtje gekregen over eventueel een baan in Zwitserland. Dat is allemaal nog een beetje vaag dus daar ben ik (nog) niet echt mee bezig.
Kerstmis kwam al dichterbij dus kerstkaarten schrijven! Het zijn geen echte kerstkaarten die ik heb gestuurd, eerder Australische ansichtkaarten. 
Ik had eindelijk afgesproken wanneer ik bij welke familieleden in Perth op bezoek zou gaan dus dat was ook rond. Ik zou woensdag ochtend vertrekken naar een deel van de Van Doorn ten zuiden van Perth en de vrijdag zou ik naar de andere deel van de familie in Perth gaan. 
Toevallig had Cameron die ochtend een vlucht naar Queensland (noordoosten van Australie) dus kon ik met hem mee naar Perth rijden. 
Ik kreeg te horen dat ik tot en met de zaterdag moest werken. Dan had ik een paar dagen vrij en die week kwamen er twee nieuwe meiden die ik moest inleren. Het kwam allemaal dichterbij en ik had helemaal geen zin om te gaan. Liefste wilde ik hier blijven maar als backpacker zijnde kom en ga je! Van veel mensen had ik al gehoord dat ze mijn brede lach zouden gaan missen en ik een van de beste barmeiden was. Ik genoot van elke dag dat ik moest werken en dat was te zien! 
Chris (die zei dat hij niet door mij bediend wilde worden) kwam de kroeg in dus ik vroeg wat hij wilde drinken. Pakte het voor hem en zei met een lach op mijn gezicht dat ik het magische woord wilde horen en toen had hij zijn excuses aangeboden. Was dat ook weer klaar. 

De nieuwe meiden waren wel oke, ze kwamen beiden van Estonia. Een van hun ziet er niet uit of ze het leuk vind en zucht erg veel, de andere is meer vrolijk net als ik. En wanneer ik achter de bar dans doet ze mee. Hun deelde samen een kamer (twee persoonsmatras) en ik had mijn eigen kamer en wanneer Cameron bleef slapen had ik een hotelkamer. De meiden vonden het geen probleem om een kamer te delen dus ik hield ook mijn eigen kamer in het appartement. Nieuwe barmeiden dus de eerste dagen kwamen de locals even een kijkje nemen. De aandacht naar mij nam gelijk af en hier moest ik erg om lachen. Na een paar dagen kwam de (normale) aandacht weer terug naar mij en kreeg ik te horen dat ze me toch wel gingen missen. 
De eerste avond met de meiden ging best aardig. Ze zouden mee gaan voor de afterdrinks. Beau ging veelal wandelen in de avond dus ik besloot een keer mee te gaan. Eerst de meiden naar de afterparty brengen en ik zou later wel komen. Maar een aantal jongens zouden hun wel brengen. Prima, bij hun waren ze ook in goede handen. We hebben een uur rondgelopen en leuke serieuze gesprekken gehad. Daar hou ik wel van. En hierna zijn we richting de afterparty gegaan. Cameron was na zijn werk ook langsgekomen. Gezellig! 

Een van de meiden vroeg de volgende dag of ze ook een hotelkamer mocht als er een over was en ik vertelde haar dat ze dat aan Rasaal of Pretty moest vragen maar ik verwachtte niet dat ze een kamer kon gebruiken. Aangezien ze mijn kamer kreeg als ik wegging. En Pretty vertelde mij dat ik de uitzondring was voor de kamer, mocht zij de kamer willen dan moest ze daar de halve prijs voor betalen (40dollar). Werd mijn ego toch even gestreeld.
Mijn laatste dag zat er alweer op. Wat vliegt de tijd! Ik had een poster gemaakt met dankjewel erop en dat ik maandag en dinsdag ik de bar zou zijn als ze met mij een drankje wilden doen. Cameron was uiteindelijk die zondag vrij en we zouden weer UFC gaan kijken bij Pazza. Alleen nu gewoon van 10 tot 12. Dat kwam goed uit want in de middag wilde ik met Beau gaan schieten. Dat bij Pazza ging niet meer door dus ik had de ochtend samen met Cameron. Een van de locals had kreeftjes gevangen en meegenomen naar de pub voor mij. Dus die had hij klaar gemaakt, hmm. In de middag ging ik naar Beau, blikjes schieten en Cameron ging naar huis. Maar door de warmte wilde zijn auto niet starten dus hebben we maar een film gekeken. 
De moeder van Beau vroeg of ik een keer bij hun wilde komen eten dus maandagavond ben ik daar wezen eten. Dinsdag had ik lunch met Beau en in de avond had Pazza weer heerlijke pasta gemaakt. Maandag en dinsdag avond was het erg rustig in de bar en er waren niet echt mensen langsgekomen om wat te komen drinken. Beetje jammer. Laatste dagen vond Kyle dat ik wat sjagrijniger was en ook Beau vroeg steeds vaker of alles wel goed ging. Ik lachte minder blijkbaar. Dat kwam omdat ik wist dat ik bijna vertrok en nog niet wilde gaan. Ik was niet sjagrijnig maar eerder droevig. 
Ik had wat kerstkaarten geschreven voor een aantal locals en voor Cameron en Beau had ik ook een fotolijstje gemaakt. Beau mocht het pas met kerst open maken! Al mocht hij wel het kaartje wel alvast lezen. Voor Jackie en Stewie had ik een mand met drie strongbow sweet en drie carlton dry flesjes gemaakt. Om ze te bedanken voor het mij laten gebruiken van hun laptop voor mijn artikel!

zijn lekkere pasta maken Na het eten dinsdag bij Pazza heb ik afscheid van hun genomen en ben ik richting de bar gegaan.
De laatste avond was aangebroken. Na de bar zijn we naar Kyle's huis gegaan. Er waren niet veel mensen op komen dagen dus ik was een beetje teleurgesteld. Cameron had het goede idee om mensen dingen op te laten schrijven in een boekje. Toevallig had ik van Marli een klein boekje meegekregen. Deze kon ik hiervoor gebruiken. Maar aangezien er niet veel mensen in de bar waren zondag, maandag en dinsdag stonden er maar weinig dingen in. 
Maar goed ik had mijn drankjes dus ik kon even vooruit. Van Jackie en Stewie had ik een fles rode wijn gekregen, erg lief!
Beau, de nieuwe barmeiden en hun mannen (ja die waren al snel veroverd) waren bij Kyle. Cameron zou komen als hij klaar was met werken. Ik had toch nog een goede avond gelukkig. Grote knuffel voor Kyle en Beau en toen was het tijd om te gaan. De wekker zou namelijk om vier uur gaan! Het was al half twee. 
Alles in de ochtend in de auto geladen en toen bedacht ik me, waar is mijn portemonnee. Ik had Pretty wakker gemaakt zodat ik in de pub kon kijken maar eigenlijk wist ik al dat mijn portemonnee in Kyle zijn auto zou liggen dus gingen we hem wakker maken. Ondertusen had ik ook Beau wakker gebeld want hij heeft een goed geheugen en wellicht wist hij meer.
Maar ook bij Kyle was er geen portemonnee. Ik wist dat Pazza naar Perth zou komen vrijdag dus ik zou dan mijn portemonnee wel terug krijgen. Nu moesten we echt gaan want Cameron moest zijn vlucht halen. We hadden zijn baas opgehaald want hij zou de auto terug rijden. Tijdens de rit had ik hem het fotolijstje gegeven. 

Op het airport aangekomen heb ik afscheid genomen van Cameron en heb ik mijn tas doorzocht voor mijn portemonnee, maar helaas. Dus zijn baas vroeg wat ik wilde, naar het station of terug naar Keller. Wellicht beter om terug te gaan en zelf mijn portemonne te zoeken. Al betekende dat wel dat ik niet naar een deel van de Van Doorn familie kon. Gelukkig had ik ook een paar dagen met een ander deel van de familie afgesproken in het weekend. 
Zo weer terug, en uiteraard viel mijn portemonnee uit de auto van Kyle toen ik hem open deed. Pretty zei dat ik mijn kamer nog steeds mocht gebruiken maar ik gaf hem aan een van de barmeiden. Het was nu namelijk hun kamer, ik hoorde hier niet meer. Zolang mijn spullen maar in het huis mochten blijven. Ik zou wel een slaapplek vinden. 
Oohw ja, ik was zo niet met mijn gedachte op aarde dat ik mijn telefoon vergeten was in de auto van Cameron. Maar na een paar nummers gebeld te hebben kwam ik aan de naam en nummer van de baas van Cameron en hij zou de teleoon de volgende dag komen brengen. Fijn!!
Beau gesmst dat we mekaar sneller zouden zien dan we zouden denken en ik vroeg wat hij tijdens zijn lunchpauze deed. Bij hem thuis lunchen dus. In de avond heb ik daar ook gegeten en film gekeken om rond negen uur richting de bar te gaan. Het was woensdag avondavond. Dart avond dus het was wat drukker. Ik genoot ervan om terug in de bar te zijn en de mensen waren verbaasd maar vonden het leuk om me te zien. Zodoede hebben meerdere mensen in mijn boek wat geschreven! Nu voelde ik me gelijk beter! 
De kroeg sloot vrij vroeg want er was niks te doen dus ben ik terug naar Beau gegaan om de film af te kijken. Na de film was ik best moe maar ik wilde nog niet gaan. Dus dan maar een nieuwe film opzetten. Hij had zijn swag uitgerold en ik lag op de bank, nog geen vijftien minuten later lag ik te slapen. 
In de ochtend is hij naar zijn werk gegaan en hij zei dat ik gerust in zijn bed mocht gaan liggen. Lag waarschijnlijk beter dan de bank dus dit heb ik braaf gedaan. 
Mijn telefoon opgehaald bij het appartement gedurende de ochtend. Contact gehad met de familie om te zeggen dat ik vrijdag in de avond in Perth zou zijn. Ik keek er naar uit om de familie te ontmoeten! Toch best apart maar wellicht hebben ze wat van Doorn trekjes! 
In de middag geluncht bij Beau en terwijl hij weer naar zijn werk ging heb ik naar zijn twee nieuwe nightwish cd's geluisterd. Heerlijk relaxt! Ik zou die avond voor hem en zijn broer koken aangezien hij de afgelopen dagen voor mijn lunch had gezorgd. Chili con carne!!
Jamjam. 
Boodschappen gedaan en tijdens happy hour in de bar wat gedronken. Ik kreeg van een aantal mensen steeds een drankje, dit zou een goede avond worden! Kyle was niet lekker dus hij ging optijd naar huis. Ik zei tegen Pretty dat als er iets was ze mij kon bellen en dan zou ik komen mocht er iets aan de hand zijn. Tijdens het koken kwam het eerste telefoontje. Er was iets aan de hand met de tap. Het was snel gefixt dus ik was binnen tien minuten weer terug.
Tijdens het koken heb ik met mijn grote zus geskypt! Was erg lang geleden! We hadden het over tatoeages dus ik had haar gelijk voorgesteld aan Beau en zijn tatoeages. Na de chili drie keer opgewarmt te hebben (want we waren gezellig aan het skypen) toch besloten om op te hangen zodat we konden eten.
Na het eten werd ik weer gebeld dus ik weer terug naar de kroeg. Het was alweer wat drukker en ik kreeg weer een aantal drankjes aangeboden. Snel opdrinken want ik wilde nog even terug naar Beau voordat ik heel de avond in de kroeg zou blijven. 
Zijn ouders en zijn neefje waren er ook en Beau was met hem aan het stoeien. Zijn neefje is zeven dus ik besloot hem te helpen. Ondertussen kwam zijn vader voorbij dus tijdens het stoeien door stelde ik me voor maar hij kende me al. Uiteraard als de barmeid. In het donker had ik hem zo niet herkend. Zo tijd om weer terug naar de kroeg te gaan. Ik had het super naar mijn zin en veel mensen hebben wat voor me opgeschreven. Ja ik was blij dat ik even terug gegaan was! Ondertussen had iemand een marker gevonden en ze besloten mij onder te tekenen en handtekeningen te zetten. Leuk afscheid!

Ik had de fles wijn die ik van Jacky en Stewie had gekregen bij Beau staan om deze te drinken maar ik kreeg steeds een nieuw biertje dus ik had niet eens de kans om hem open te maken. Hij gaf me de laatste dagen de zelfgemaakte bier van zijn vader. Smaakte best goed! De moeder van Beau had al een paar keer aangegeven dat ik wel kon blijven slapen en dat er altijd  en bank over was.
Beau moest de volgende dag weer vroeg werken dus tijd om te slapen.

In de ochtend gezelig ontbeten en thee gedronken met zijn moeder. En gezellig gebuurt met zijn vader. En bekend dat ik al zijn bier had opgedronken de afgelopen dagen en hij moest lachen. Ik moest even een tabel verandwren in mijn artikel voordat ik hem online kon zetten dua dit heb ik gedaan. Eindelijk was ik daar klaar mee!
Tijd om mijn spullen te pakken en naar Kyle te gaan om afscheid te nemen. 
Tijdens de lunch nog even Beau zijn ass gekickt tijdens het stoeien, wat zijn vader wel kon waarderen. En hij had mij een rondleiding gegeven op zijn werk (edsco, o.a. graan voor de boeren sorteren en van vuil ontdoen, best interressant maar Beau vind het niks).
Laatste uur in de bar gezeten waar ik weer wat drankjes aangeboden kreeg. En om half vijf haalde Pazza me op om richting Perth te gaan. Ik voelde me nu veel meer op mijn gemak en naar mijn idee had ik nu beter afscheid kunnen nemen van Keller. 
Ik zou de UFC zondagen bij Pazza, de borrelavonden met Kyle, de bar, muziek, dansen in de pub, de lach op de gezichten van de locals als ze mij zagen stralen achter de bar, het schieten en wandelen met Beau, de momenten dat Cameron na zijn werk toch nog even 
langskwam om wat te drinken met mij, ja dat zijn de dingen die ik ga missen.

Wellicht kom ik terug naar Western Australia voor werk voor mijn tweedejaars visa. Wie weet. 

Kort
Er is eigenlijk teveel gebeurt om een kort verhaaltje te schrijven maar ik ga het toch proberen. Ik ben met Kyle en zijn vader wezen schieten op de schietbaan. Eerste keer dat ik een pistool in mijn handen had. Was best leuk! Al ben ik geen natuur talent. Ik heb een jongen leren kennen, Cameron, die veertig minuten rijden van Keller af woont. Hij komt steeds elke avond na zijn werk voor mij terug om wat te borrelen. Ik heb voor hem een hotelkamer geregeld zodat hij niet steeds terug hoeft te rijden. Zijn werk is namelijk ook maar tien minuten hiervandaan. Hij heeft mij een dag mee uit genomen en in de avond zelfs een kangaroe uit een poel gered. 
In de ochtenden steeds ontbijt gemaakt voor Cameron of hij haalde ontbijt voor mij. De kamer steeds netjes gemaakt mochten ze die nodig hebben en hierna uiteraard aan mijn artikel gewerkt. Ik ben goede vrienden geworden met een van de locals, Beau. Hij heeft mij een zaterdag mee uit schieten genomen. Ik ben beter met een geweer dan een handpistool blijkt! Hij heeft eenden geschoten met zijn shotgun en mij laten zien hoe je ze schoonmaak. Want je schiet ze om op te eten. Elke keer als hij in de bar kwam tekende ik een smiley op zijn arm. 
De zondag ging ik weer UFC kijken bij Pazza. Dit keer met bbq! Beau was er ook en het was super gezellig! Cameron was ook gekomen maar hij is eerder naar huis / hotelkamer gegaan omdat hij de volgende dag moest werken. Zodoende had Beau mij thuis gebracht. Ik ben maar twee keer gevallen onderweg! 
In de ochtend gewoon met Cameron opgestaan en hij had ontbijt gehaald! 
De tijd vloog voorbij en veel locals zeiden dat ze me gingen missen. Cameron had het goede idee om hun wat te laten opschrijven voor mij. Maar de laatste dagen dat ik in Keller was, was het erg rustig. Beetje een teleurstelling. 
Ondertussen waren de twee nieuwe barmeiden er al en moest ik hun inleren. 
Ik had een afscheids dinee gehad bij Beau (moeder wilde mij nog zien) en bij Pazza. 
Afscheidborrel was bij Kyle de laatste avond. In de ochtend ben ik met Cameron en zijn baas richting Perth gereden. Cameron had namelijk een vlucht richting Queensland (daar woont hij). En ik ben met zijn baas mee terug gereden naar Keller, want daar lag mijn portemonnee nog. Hier was ik achteraf blij mee. Nu had ik tenminste goed afscheid kunnen nemen van iedereen want de woensdag en donderdag avonden zijn een stuk drukker. En ik heb een aantal meer verhalen in mijn boekje! 
Ik kon de vrijdag met Pazza meerijden naar Perth. Alleen jammer dat ik nu een paar dagen bij een deel van de Van Doorn familie had gemist. Maar gelukkig had ik het weekend met een ander deel van de Van Doorn familie.