Byron Bay

Lekker surfen in Byron Bay was het plan maar er waren bijna geen golven dus tot zover mijn plan. Ik heb het wel een middag geprobeerd maar de golven braken te snel. Als gevolg dat wanneer je al op je bord kunt staan dat de golf eigenlijk gelijk breekt waardoor je bord voorover klapt en jij zelf natuurlijk ook. Head first en koppeltjeduikelend (stom woord eigenlijk) de zee in! Fijn was anders, maar we hebben het toch geprobeerd. Na een paar pogingen ben ik lekker op mijn bord gaan liggen in het water in de zon, het surfen kon wel even wachten. Dat was trouwens pas op mijn derde dag in Byron Bay. Op mijn eerste dag heb ik weinig gedaan en genoten van het dakterras. Want ook dit hostel zag er super uit. Gratis pingpong, pooltafel en een vreemd schietspel. Ook dit keer weer een zwembad, grote keuken en plek zat om rond te hangen. 
Ik heb boodschappen gedaan bij de Aldi en veel te veel avondeten gemaakt. Zodoende vroeg ik aan mijn hostelgenoten die op het dakterras zaten of ze al hadden gegeten. Zo niet dan zou ik mijn avondeten wel delen. Maar ze hadden net pizza gegeten dus ben ik maar naar drie andere random gasten gelopen beneden om hun hetzelfde te vragen. Hun hadden nog niet gegeten dus heb ik mijn eten bij hun op tafel gezet en hebben we met zijn vieren ervan gegeten. Er was zelfs nog een bord over voor de volgend dag. Kun je nagaan hoeveel ik had gekookt. Als dank hebben zij mijn afwas gedaan en heb ik op hun kosten mogen borrelen! Hierna zijn we naar het dakterras gegaan om bij de rest te gaan zitten en ik pakte een zak chips om deze te delen. Opeens begonnen een aantal personen achter ons te zingen. Er was blijkbaar iemand jarig. En bij verjaardagen horen kado's of gratis drinken dus iemand vroeg of hij mijn zak chips kado mocht doen. Dat vond ik prima, beter iets dan niets toch? Ik moest naderhand even meekomen zodat hij kon zien van wie hij de chips had gekregen.

Om de avond af te sluiten zijn we naar een kroeg gegaan. Nino ging niet mee want hij wilde slapen, dat was niet zo heel raar want zoveel hadden we afgelopen nacht niet geslapen, maar ik ging uiteraard wel mee! Als je Byron Bay zegt zeg je Cheeky Monkeys, Koen, Hak en Lex (scouting) hadden mij al gezegd dat ik hier naartoe moest gaan. Cheeky Monkeys is een bekende kroeg in Byron. In de kroeg is er namelijk een gedeelte waar drie rijen met tafels staan en een podium waar op gedanst word. Hier gingen wij dan ook naartoe. Het was vrij druk en je kon eigenlijk de tafels niet meer zien omdat die volstonden met dansende mensen. Mijn eerste dag was geslaagd!

Tweede dag, Nimbin tour dag. Nimbin is een kleine hippie plaats waar veel backpackers naartoe gaan om "koekjes" te kopen. Ik werd opgehaald bij mijn hostel door een man met dreads en een hoge hoed op, in een bijpassende fel gekleurde van. Dat was een leuk gezicht. Nimbin zelf is niet zo bijzonder en iedereen was ook verbaasd dat ik geen "koekjes" had gekocht , zeker aangezien ik uit Nedereland kom. Tjah wat zal ik daar van zeggen. 

Matt was zondag ook in Byron aangekomen dus na de Nimbin tour hebben we gezellig in ons hostel bijgebuurt. Ja, er valt best wel wat bij te buurten na één dag. We werden uitgenodigd om een kaartspel te spelen en hier heb ik mijn volgende bijnaam gekregen, Stevie. Het was namelijk zo dat wanneer je een vijf van de stapel pakte dat je Steven Hawking was en niks meer mocht doen of zeggen. 
Dus andere mensen moesten jou voeren en te drinken geven. En aangezien ik het aardig goed had gedaan was dat mijn bijnaam voor die avond, wat een positief iets was. Ja ik had het best zwaar en ik had daarom in eerste instantie besloten om om 11 uur al naar bed te gaan en het stappen over te slaan. Dit was me niet helemaal gelukt want ik ben toch nog mee op stap gegaan. Welliswaar zonder portemonnee want die kon ik zo snel niet vinden, dan maar geen geld uitgeven. Dit keer waren we niet naar Cheeky Monkeys gegaan maar naar een andere kroeg en daar was het vrij rustig en ik heb als een van de weinige op de dansvloer gestaan. Als er muziek is moet er gedanst worden toch?

Dag drie, Nino ging weer verder en Matt ging de Nimbin tour doen. Dus dit was mijn surfdag. In de avond zijn we weer naar Cheeky Monkeys gegaan en hier was het die avond vergeleken zaterdag erg rustig. Zodoende was het gedeelte met de tafels afgesloten al weerhield dat mij niet om na een paar minuten op de houten tafels te gaan staan om te dansen samen met iemand anders. Maar al snel werden we gevraagd niet op die tafels te dansen dus zijn we een tafel opgeschoven want daar mocht het wel. 
En van op stap gaan krijg je honger dus zijn we gegaan om pizza te eten. Maar die was al dicht maar de bakker was nog wel open dus hebben we vruchtengebakjes gegeten, midden in de nacht. Erg logisch.. haha

Dag vier, de dag dat Dan kwam en zo waren we weer compleet! Matt en ik hadden al een heel plan wat we zouden gaan doen. s' Avonds zouden hadden we een full moon paint party in Cheeky Monkeys dus we zouden eerst een wit t-shirt gaan zoeken, vervolgens zouden we naar de vuurtoren wandelen en daar blijven om de zonsondergang te bekijken, dan eten bij Cheeky Monkeys hierna even terug naar ons hostel om om te kleden en van te voren gezellig wat te drinken om dan weer terug naar Cheeky Monkeys te gaan.

Maar eerst... ontbijten en aangezien ik toen Dan zag heb ik ook gelijk voor hem ontbijt gemaakt. Matt zat in een ander hostel dus ik smste hem of hij mee wilde ontbijten maar hij bleef liever nog even liggen, prima. Het awesome Dutchie ontbijt bestond uit: scramble eggs (natuurlijk) met ui, bacon en toast. Later op de dag hebben we Matt opgehaald en voor drie dollar bij een tweede hands winkel een t-shirt gekocht. Een goede deal zou ik zeggen. Via het strand zijn we naar de vuurtoren gelopen. Dat was een mooie wandeling van twee kilometer. Maar het was wel een stukje omhoog lopen dus hebben er 40 a 50 minuten over gedaan. Tijdens de wandeling hebben we kangaroes gezien en walvissen die uit het water omhoog sprongen. En zo via het strand weer terug in het donker. Wat we niet in de gaten hadden was dat het alweer vloed aan het worden was. We zaten eraan te denken om te gaan rennen want een deel van het strand was een deel van de zee aan het worden dus we zouden natte voeten gaan krijgen. Maar we hebben het overleefd! Beetje spanning moet er zijn he. De heren gingen zich omkleden om te gaan eten maar ik ging gelijk door want ik ging met Erna skypen. Het samen eten zou ik wel overslaan en na het skypen zelf wat eten maken. Tijdens het skypen kwamen de heren langs en ze vroegen zich af of dat ze mijn tweelingzus was. Ja mijn vier jaar oudere tweelingzus. Om zeven uur konden ze pas naar binnen om te eten en om zeven uur sloot ook de plek waar ik aan het skypen was dus kon ik toch nog mee eten. 
Na het eten zijn we nog even naar de bottleshop geweest. Ik had bij het hostel nog een open fles wijn staan maar dacht zal er een extra halen voor de zekerheid en de rest nam ik wel mee naar mijn volgende hostel morgen. We gingen in een van de kamers nog even kaarten. Dan en ik waren aan het kijken wie het meeste kracht kon zetten en we hadden elkaars polsen vast totdat hij in een keer los liet waardoor ik achteruit stapte en tegen de glazen deur aan kwam. Er zat best een vaart achter dus de deur ging uit zijn voeg en zat helemaal los. Matt probeerde de deur weer recht te zetten maar in plaats van het beter te maken viel de deur op de grond in stukken. Dat was niet de bedoeling ... 
Net zoals de wijn opdrinken. Bij de kroeg aangekomen mocht ik ook niet meer binnen. Ik moest in een rechte lijn op de rand van de stoep lopen voordat ik naar binnen mocht. Ik dacht dat ik het goed had gedaan maar dat was blijkbaar niet zo. Ik keek echt uit naar dat feestje dus ik ben maar wat gaan eten en water gaan drinken bij de buren om te ontnuchteren. Helaas had dat niet geholpen want ik mocht nog steeds niet naar binnen. Dan was al een paar keer naar buiten gekomen om te kijken of ik al naar binnen mocht. Hij zat niet onder de verf en hij vertelde dat het niet zo druk was, het viel zelfs tegen! Dus zo erg was het niet dat ik niet naar binnen mocht. Dat was ook voor het eerst trouwens. Hier zijn ze best streng, als je iets teveel gedronken hebt kom je niet meer binnen. Dan weten we dat ook weer. Dus zijn we naar het hostel terug gegaan. Matt bleef nog wel. 

Mijn wekker zou om 8 uur gaan want ik moest nog inpakken maar om half 8 was ik al wakker dus ben toen maar opgestaan. Om 10 voor 10 zou ik met de hostelbus naar de greyhound bus gebracht worden. Zo reis ik van de ene plek naar de ander. Ik heb eerder al een ticket gekocht voor deze bus. Hiermee mag je drie maanden lang met de greyhoundbus meerijden. Deze bus rijdt langs de oostkust van Sydney naar Cairns, en stopt op verschillende plaatsen.

Maar zo laat was het nog niet, eerst maar ontbijten. Ik had nog wat eieren over dus ik heb Dan wakker gemaakt om te vragen of hij ontbijt wilde. En wederom wilde Matt liever blijven liggen. Dit keer had ik ook wat knoflook bij de eieren gedaan. Is weer wat anders haha. De overgebleven bacon heb ik weggegeven, die kon ik natuurlijk niet meenemen. 

Diegene die mij naar de bushalte bracht was dezelfde jongen die een paar dagen geleden jarig was en mijn halve zak chips kreeg. Ik had hem niet herkent maar hij mij wel.

Het is jammer dat ik alweer moet gaan. Matt ging met dezelfde bus als mij dus die zou ik nog even zien. Hij gaat eerst naar surfers paradise en na een nacht komt hij naar Brisbane. Dat is waar ik naartoe ging dus hem zou ik weer zien. Dan daarintegen zou ik een langere tijd niet zien. Wellicht dat we met zijn drieen op dezelfde dag de Clipper boeken, dat is een partyboot naar white sundays. Maar dat moeten we even kijken want dat is nog wel een stukje rijden! Nino heeft de clipper geboekt voor de 29ste maar dat gaan wij niet halen. De tijd zal het leren. Het zou wel erg gaaf zijn als we samen gaan maar wie weet wie ik nog allemaal tegen kom en waar dat ik naartoe ga. Dus het is lastig te zeggen. Maar een ding is zeker, we houden nog wel even contact en we zullen elkaar vast nog wel een keer tegen komen! Zo niet dan toch.