Dag dag druk backpackleven, hallo rustig "normaal leven".
23 februari 2014 - Tammin, Australië
Dus kwart voor vijf moest ik aanwezig zijn dat betekende kwart voor vier op. Beter te vroeg dan te laat. Het was ongeveer een half uur rijden dus ik was ruim optijd aanwezig. Wist ik dat voor de volgende dag en kon ik tien minuten langer in bed blijven liggen! Wanneer ik moest werken kon in de Ute van Cameron gebruiken, 4x4 4d toyota hilux en hij pakt de slechte auto van zijn baas.
Twee uur werken, half uur pauze. Klinkt niet verkeerd toch?! De eerste dag van de week is meestal vrij rustig. En zijn we rond twaalf uur klaar. Dan help ik nog mee met schoonmaken (meer uren) voor twee a drie uur. Ik kreeg zeventien dollar per uur voor in het vleesbedrijf zelf en vijftien per uur voor het schoonmaken. Terwijl het schoonmaken toch harder werk is naar mijn mening. Het goed schrobben. Ach het zijn in ieder geval meer uren en dat kon ik wel gebruiken. Want in het vleesbedrijf zelf werken was maar voor drie dagen in de week, maandag, woensdag en donderdag. Meestal maak ik dagen van negen of elf uur. Maar soms heb ik ook dagen van dertien of veertien uur.
Op mijn vrije dag ben ik een paar uur met Cameron mee naar zijn werk gegaan. Kon ik hem aan het werk zien.
We zijn een middag naar een van de vrienden van Cameron geweest. Zijn naam klonk bekend en ik vroeg of het mogelijk was dat ik hem kende waarop Cameron zei dat het niet waarschijnlijk was aangezien hij bijna nooit naar de pub gaat. De eerste paar seconden waren een beetje ongemakkelijk aangezien ik hem wel degelijk kende. Hij is een aantal keer in de pub geweest en hij wilde een keer gezellig met mij lunchen en buurten. Ik had aangegeven dat het gewoon vriendschappelijk zou zijn en hij er dus niet teveel van moest verwachten. En dat vond hij prima. Maar uiteraard heeft hij mij nooit gebeld. Ondanks dat was het erg gezellig en konden we wel om de gehele situatie lachen.
We zijn nu vijf weken verder en ik probeer elke week wat geld opzij te zetten. Zodat ik na een aantal maanden mijn werk voor mijn tweede jaars visa heb gedaan en verder kan gaan met backpacken. Ik zal trouwens wat vertellen over mijn tweede jaars visa, ik heb daar een paar vragen van gekregen hoe dat precies zit. Of ik hier nog een jaar blijf of .. Ik kom in ieder geval 31juli terug. En het tweede jaar visa kan ik gebruiken totdat ik 31 ben. Dus we hebben tijd zat. Ik weet dan ook nog niet precies wanneer ik het visum ga gebruiken maar we hebben er geen haast mee. Eerst terug naar Nederland.
Het werk bevalt me prima. De eerste dag bestond uit het schoonspuiten van het vlees en na de eerste twee uur was ik kledder nat. Als dit zo doorging dan kon ik beter in mijn bikini komen de volgende dag. Gelukkig hadden een paar mensen door dat ik wel wat tips kon gebruiken, dus zonder zoveel nat te worden en inderdaad dat werkte een stuk beter!
De tweede dag stond ik ingedeeld bij de weegschaal en vriezer. Bij de weegschaal weeg je het vlees en hang je er een label aan en dan gaan ze de vriezer in. Dus niet echt zwaar werk. En zo zagen mijn werkdagen er een beetje uit. En dan is het altijd fijn om thuis te komen. Te weten dat er iemand op je wacht of dat er iemand voor je thuiskomt. De meeste dagen was ik eerder thuis dan Cameron maar heel af en toe was hij eerder thuis dan ik. En als hij thuiskomt springt hij snel in de douche en dan begint hij met koken. Het "samenwonen" bevalt dan ook aardig goed. Een stuk rustiger dat ik gewend ben dat is zeker! En op mijn vrije dagen (dinsdag en vrijdag) probeer ik altijd een half uur tot een uur te sporten. En dan kunnen we ook een was draaien. De afwas doen we meestel na het eten. Tegen de ontzettend vriendelijke mieren. En de kleine muisjes lopen hier ook rond. Altijd gezellig. Ben je nooit alleen thuis! Donderdag avond gaan we meestal naar de pub in Wyalkatchem, kwartiertje rijden, dan hebben ze Chase the Ace. Voor elk drankje dat je haalt krijg je een ticket. En om zeven uur kiezen ze een ticket en als jij de gelukkige bent dan krijg je drie dartpijlen en dan moet je proberen de schoppen aas te raken. Maar je ziet natuurlijk niet welke kaart de schoppen aas is. Maar als je hem raakt dan krijg je een geld bedrag, als je mist wordt het geldbedrag met 50 dollar verhoogd. En toen stond hij op ongeveer 2800 dollar. Dus dat is wel de moeite waard om naartoe te gaan. En daarna hebben ze poolcompetitie. Voor vijf dollar mag je meedoen en als je verliest krijg je een drankje naar keuze. Dus dan verlies je eigenlijk niks.
Zo nu en dan gaan we ook naar Keller, naar Pazza of naar de pub. Als we naar de pub gaan dan leef ik helemaal op. Veel beter dan de pub in Wyalkatchem, daar ken ik niet zoveel mensen en ja de Kellerberrin pub is mijn pub. Altijd leuk om daar naar toe te gaan en de mensen zijn veelal ook enthousiast om me te zien. En we kunnen altijd bij Kyle blijven slapen of ik krijg een kamersleutel.
En de eerste avond dat we samen naar de Keller pub gingen hadden we de avond van ons leven. Alleen konden we niet helemaal meer herinneren hoe de avond geeindigd was. Blijkbaar hadden we een kleine worstelwedstrijd in de pub (Cameron en ik). En het was in ieder geval duidelijkd dat hij af moest kloppen. We waren maar met vier mensen in de pub dus dat was wellicht maar goed ook. We hadden het in ieder geval erg gezellig. De pub was al gesloten en Chris (nieuwe manager, ik mocht altijd zijn keu gebruiken voor het poolen toen ik daar werkte) sloot de deuren en gordijnen en we mochten nog even blijven en wat na borrelen.
Ze vroegen of ik ook op dinsdag en vrijdag wilde komen werken. Schoonmaken rondom het bedrijf. Kan van alles zijn, wat er maar moet gebeuren. Dus dat doe ik nu ook. Dat zijn meestal vier of acht uur. Zijn toch meer uren en meer geld (15 dollar per uur net als het schoonmaken na het werk).
Dus veel dingen zijn er niet gebeurd de afgelopen vijf weken, het drukke backpackersleven is even voorbij en heeft plaats gemaakt voor het "normale leven". Wel is het valentijnsdag en de verjaardag van Cameron (19-02-2014) geweest. Voor valentijnsdag had ik Cameron een relax dag gegeven en hij had voor mij een armband van Gucci gekocht! Wie had ooit gedacht dat ik een armband van Gucci zou dragen. Uiteraard ben ik er erg trots op. En met zijn verjaardag had ik een verjaardagstaart gemaakt en voordat we naar het werk gingen (4uur in de ochtend) had ik hem die gegeven. Uiteraard met kaarsjes erop. Dus chocolade taart met kersen en slagroom als ontbijt! En op het raam had ik wat balonnen gehangen en een HAPPA BIRTHDAY slinger. Je bent maar een keer in het jaar jarig. En in de avond had ik een vier gangen dinner gemaakt. Om hem ervan te overtuigen dat ik toch wel een beetje kan koken.
Voorgerecht 1:
- Stokbrood met mozarella, tomaat en basilicum uit de oven
- Stokbrood met brie en honing uit de oven
Voorgerecht 2:
- Kippensoep (met uiteraard echte kip erin)
Hoofdgerecht:
- Sate (zelf gemaakt, kip gemarineerd etc), koolsalade en spinazi, ham, ei en kaas in bladerdeeg.
Nagerecht:
- Bananensplit --> chocolade-, vanilleijs, banaan en kersen opgewarmd, chocola gesmolten en tadaa.
Beetje jammer dat hij niet echt van spinazzi houdt.. dus hoofdgerecht kreeg een 5 maar de rest kreeg een 9 a 10 dus ik was tevreden. En ik hoop hij ook.
En als kado had ik hem een snijplank en een broodrooster (niet echt romantisch maar hij had ze nodig). Ik had geen kado papier dus dan maar veel plastic zakken en ductape!
Mijn mam en pap waren ook zo lief geweest om hem te feliciteren en ons wat te geven om gezellig samen een pilsje te pakken. Dit hebben we dan ook gedaan, niet dezelfde dag, we moeten toch beiden werken de volgende dag. En voordat we klaar waren met eten was het ook alweer half 10 volgens mij.
Het weekend tussen valentijnsdag en zijn verjaardag zijn we naar Perth gegaan, even bij de familie (Joe en Christine) op bezoek. Mijn pap en mam hadden mijn rijbewijs ook naar hun opgestuurd met een kaartje voor Christine en Joe. Eindelijk mijn rijbewijs terug! Werd tijd!! En de zondag zijn we naar de Perth zoo gegaan met de familie. Diertjes kijken! En Cameron had twee bestuurbare helicopters gekocht. Leuke bezigheid als we thuis zijn.
Oohw ja.. blijkbaar is het heel gewoon dat mensen hier "wormen" krijgen. Dus we hebben gezellig samen een kuur gedaan, lekker romantisch. En in mijn oksel ontstond een bultje die steeds groter werd. Die heb ik wel vaker gehad maar die verdwijnen ook weer. Maar deze bleef groeien en werd ook wel wat gevoelig. Blijkbaar een cyste waar ik een antibiotica kuur voor heb gekregen. Ik kon wachten of die kuur doen. Liever wachten want ik hou niet zo van antibiotica kuren. Hij leek ook niet erg zeker, het kwam voor mij meer over van, je kan een antibiotica kuur doen maar het is niet perse nodig. Het was dezelfde dokter als wanneer ik terug ging voor de bult op mijn borstbeen. Toen gaf hij ook aan, als je wilt kan ik je antibiotica voorschrijven. Dat heb ik dus niet gedaan. Ik ben ook nog nooit zovaak naar de dokter geweest als hier. Ik ben nog niet zo Australie bestendig denk ik.
Maar goed nu heb ik in iedergeval een recept om een antibiotica kuur te halen mocht het nodig zijn.
Kort:
Zo kwart voor vier op de eerste dag om om kwart voor vijf op het werk te zijn. Het is een half uurtje rijden. Dus de volgende dag stond mijn wekker om vijf voor vier. Dan was ik nog steeds mooi optijd. De eerste dag deed ik het schoonspuiten van het vlees. En zelf kreeg ik ook een douche de eerste twee uur doordat ik het niet helemaal goed deed. Gelukkig kreeg ik daarna wat tips en ging het stukken beter!
Na de eerste dag werd ik bij de weegschaal gezet, vlees wegen en ze een label geven en dan in de vriezer stoppen. En na dat werk hielp ik nog een paar uur mee met schoonmaken. In het vleesbedrijf kreeg ik 17 dollar per uur en voor het schoonmaken 15 dollar per uur. Het werk is voor drie dagen in de week. De andere twee dagen probeer in ik iedergeval een half uur tot een uur te sporten. En hier beetje wat dingen in huis te doen.
Op de donderdag avond gaan we vaak naar de pub in Wyalkatchem en zo nu en dan naar de Kellerberrin pub en dan leef ik helemaal op. Ik mis het werk in de pub wel, de gezelligheid en het sociale gebeuren.
Na de eerste weken vroegen ze of ik op dinsdag en vrijdag ook wilde komen werken. Schoonmaken rondom het bedrijf. Het kan vanalles zijn. Struiken uit de grond te trekken, spinnenwebben weghalen, prullen rapen of gebouw schoonmaken. Meer uren meer geld.
En zo zagen mijn weken er een beetje uit. Werken voor meestal 9 tot 11 uur op de maandag, woensdag en donderdag. Maar zo heb ik ook dagen van 13 a 14 uur. En de dinsdag of vrijdag is altijd vier of acht uur.
En zo heb ik ook een ongemakkelijk moment gehad met een van de vrienden van Cameron die ik kende van toen ik nog als barmeid werkte.
En dan hebben we ook valentijnsdag gehad. Ik had Cameron een relax dag gegeven en hij had voor mij een gucci armband gekocht! Wie had ook gedacht dat ik een gucci armband zou dragen! Ik ben er in ieder geval erg trots op.
En ook is Cameron zijn verjaardag voorbij gekomen (19-02). Ik had hem gewekt om vier uur in de ochtend met chocolade taart met kaarsjes uiteraard. En ik had ballonnen en een HAPPY BIRTHDAY slinger opgehanfen. En in de avond had ik voor hem een vier gangen dinner gemaakt (zie lang verhaal voor wat ik had gemaakt). En mijn mam en pap waren zo lief geweest om ons wat te geven om samen gezellig een biertje te pakken en op zijn verjaardag te proosten. Dit hebben we uiteraard ook gedaan maar niet op de dag zelf.
Oohw ja we zijn een weekendje naar de familie in Perth gegaan. Mijn pap en mam hadden mijn rijbewijs naar hun opgestuurd en er een kaartje voor Christine en Joe bij gedaan. Eindelijk mijn rijbewijs terug!!
En we hebben ook lekker romantisch samen een wormen kuur gedaan. Blijkt hier heel normaal te zijn. Voor alles een eerste keer toch?!
Foto’s
1 Reactie
-
Ans:22 maart 2014Hé, een echte kookprinses ben je aan het worden, we houden ons straks aanbevolen! Het is toch flink werken door de week, maar gelukkig geniet je ook van de vrije tijd. knuffels xxx
