Adelaid met Simon

Verkorte versie kun je vinden als je een stukje naar beneden scrollt.

Lang:
Twee jongens van de tour gingen naar de YHA en wij wisten niet waar we naartoe zouden gaan. We hadden keus uit twee hostels, YHA en Shakespear. Dan maar en munt opgooien. Het lot had besloten, wij gingen naar het andere hostel, Shakespear. 
We hadden een vijf persoons kamer voor ons alleen. Lekker rustig dus. Er stond één tweepersoonsbed in en Simon gunde mij dat bed wel dus die nam ik in beslag. Heerlijk een groot bed!
In dit hostel moest je weer betalen voor het internet, waar ik altijd een hekel aan heb.Maar toevallig zat er een reisbureau langs dat hostel. Bij dat reisbureau had ik mijn trip langs de oostkust geboekt dus ik kon gratis gebruik maken van hun wireless internet. Kwam dat even goed uit! Als eerste ging ik mijn bankrekening checken aangezien mijn pinpas het niet deed de vorige dag. Maar zo te zien was alles in orde. 
Ik had drie dagen voordat mijn vlucht naar Perth vertrok dus ik kon maar beter mijn dagen goed plannen. Simon en ik wilden allebei naar:
- botanic gardens
- chocolate Haighs factory
- Hahndorf (Duits stadje)
- Jam Factory
- Central market
Dus dat planden we in twee dagen en dan hadden we allebei een dag voor ons zelf. Hij zou de volgende dag uitzoeken waar hij na Adelaide naartoe zou gaan en hoe en ik zou een fiets huren en een route langs een riviertje fietsen. Het was mijn plan om in de ochtend te fietsen en in de middag een berg / heuvel op te wandelen. Het fietsen zou zo'n drie uur in beslag nemenen het wandelen ook. Maar de manager van het hostel zei dat dat hem waarschijnlijk niet ging worden aangezien het best zwaar is om beiden te doen. Hmm verkoos het fietsen boven het wandelen en ik zou na de fietstocht wel kijken of ik de wandeling toch nog zou doen. Wandelen doe ik in principe al genoeg hier. Tegen de avond kregen we bezoek van vier jongens, hun zouden ook in onze kamer verblijven. Iets klopte er niet want er waren maar twee bedden over. Hun gingen terug naar de receptie en er kwamen er drie terug. Balen, moest ik toch mijn bed delen. 
Ik ging nog even op internet en contacteerde een paar ouders voor een nanny job en hierna zijn we niet al te laat gaan slapen. De wekker van de jongens ging al erg vroeg en hun vertrokken. Nog geen tien minuten later ging onze wekker, het was alweer acht uur.
Het reisbureau was pas om tien uur open en daar kon ik ook mijn fiets huren. Ik zei Simon gedag en ging de stad in, op zoek naar nieuwe schoenen. Mijn schoenen waren namelijk niks meer. De zool liet los en je kon mijn tenen zien. En op die schoenen had ik de Kings Canjon mee beklommen en al de andere wandelingen mee gelopen. In Cairns, Darwin en Alice Springs had ik al gezocht naar schoenen maar niks gevonden. Ik wil schoenen waarmee ik uit kan gaan en mee kan hardlopen. En die uiteraard niet te duur zijn. Maar dat is best lastig, vooral met maatje 41. Onderweg naar de stad kwam ik Peter (van de twee daagsetour) tegen, hoe toevallig is dat. Adelaide is vrij groot! We wisselde nummers uit en ik ging weer verder.
Ik had een paar schoenen gvonden voor tien dollar! Helemaal trots. Deze trok ik gelijk aan en liep terug naar het hostel, welk op een kilometerafstand lag. Daar aangekomen had ik al twee blaren op mijn hakken, ja wat verwacht je voor tien dollar. 
Hup schoenen uit, mijn oude kapotte witte schoenen weer aan. Ik liep bij het reisbureau naar binnen en klopte Simon op zijn schouder. Hoi! Hij was in eerste instantie erg verbaasd om mij te zien en grapte dat hij maar niet van me af kwam. 
Ik kreeg een fiets mee en ik moest niet vergeten aan de linker zijde van de weg te fietsen! Zo ik fietste eerst terug naar de winkel om mijn schoenen te ruilen en voordat ik aan mijn fietsroute begon. Het was fijn om weer eens te fietsen. En het was een mooie route. Gelukkig was het grootste gedeelte vlak! De manager zei dat ik eigenlijk niet kon verdwalen want ik kon gewoon de rivier volgen maar toch slaagde ik erin om de rivier kwijt te raken. Ik wilde namelijk aan één kant van de rivier blijven zodat ik op de terug weg aan de andere kant kon fietsen. Dus in plaats van de rivier over te steken via een brug ging ik er iets vanaf om na wat huizen voorbij gefietst te hebben weer richtingderivier tfietsen. Maar deze kon ik niet meer vinden. Blijkbaar zat er toevallig daar een bocht in de rivier van 90°. Weten we dat ook weer. Ook hield het fietspad in een keer op (zie foto). Het "gewoon" volgen van de rivier is toch lastiger. Zo de eerste 20km zaten erop, nu kon ik weer terug. En de terug weg ging een stuk sneller dan de heen weg. Simon was net naar de Art museum geweest en ging naar de bios. Ik vond dat te duur en besloot zelf ook naar het Art museum te gaan. Volgens Simon was het erg mooi dus.. Ik was nog geen twee minuten binnen of Simon smste mij dat een kaartje maar $7,50 was en ik had nog een half uur voor de film begon. Vooruit dan maar. Gelukig had ik een fiets bij dus ik was er zo. De film viel alleen een beetje tegen, Gravity. Of dat kwam doordat ik meer een actiefilm had verwachten en dat was het totaal niet.
Het was maandag, dus goedkope pizza's bij domino's! Altijd handig internet op je mobiel dus Simon zocht de dichtsbijzijnde domino's op en wij wandelde daar naartoe. Ik had nog een half uur om mijn fiets terug te brengen dus na mijn pizza besteld te hebben ging ik alvast terug en Simon zou de pizza's wel meenemen wanneer deze klaar waren. Perfect! 
We zouden in eerste instantie wat gaan drinken met Peter maar die belde op dat hij daar toch geen tijd voor had.
Een ouder had gereageerd op mijn mail en vroeg of we konden skypen. Nice! Het zou een live in nanny job worden waarschijnlijk en het was een goed betaalde job! Ik keek erg uit naar een nanny job. Wat ik al eerder geschreven heb, ik mis mijn kindjes op de zaterdag ochtend wel! Ik mailde haar terug dat dat geen probleem zou zijn. Nu afwachten op haar reactie. Als ik de baan zou krijgen dan kon ik gelijk de vrijdag beginnen. Ik kwam donderdag aan in Perth. 
Simon haakte ook af om iets te gaan drinken maar ik wilde echt gaan. Dus ben ik zelf maar gegaan. Maar binnen een uur was ik alweer terug want er zaten meer mensen in een ijscobar dan dat er in de cafetjes zaten. Dat was een beetje een tegenvaller. Maar wie zit er tussen elf en twaalf in een ijscobar.. 
Aangezein de jongens vertrokken waren had ik het bed weer voor mezelf. Gelukkig snurkt Simon alleen als hij gedronken heeft dus daar had ik geen last van. Ik had alleen last van de bult op mijn borstbeen. Die begon steeds meer pijn te doen. Vooral omdat het ter hoogte van mijn bh beugel zit waardoor er wrijving is. Hierdoor was het ook open gegaan en kwam er steeds wat pus uit. Al was het niet zo erg als mijn vinger. Ik dacht dat het door de wrijving kwam en wellicht was het de calendulan zalf die ik er elke dag op smeerde. Het zou vanzelf wel beter gaan, niet teveel bij nadenken.
De wekker ging vroeg, we hadden een drukke dag! We hadden een rondleiding in de Haighs chocolate fabriek in de ochtend. Ik stelde voor om een fiets te huren bij de buren, was toch gratis, maar Simon dacht dat als we een half uur voor de wandeling uit zouden trekken dat dat wel genoeg zou zijn. Mij allemaal best. We hadden nog vijf minuten maar we zagen de fabriek nog niet. En het moest toch echt daar ergens zijn. Simon besloot hun op te bellen want we waren al iets te laat en het bleek een kilometer verder te zijn. 
We waren een kwartier telaat en hadden hierdoor het informatie verhaaltje gemist maar niet de gratis chocolade! Het is een erg klein fabriekje en bijna alles word met de hand gedaan. Dat is wat dat fabriekje uniek maakt denk ik. En na een kwartir was ook de rondleiding voobij. Er was enorm veel keus. En we besloten dat we toch iets moesten kopen. Het was allemaal ook best wel prijzig (2dollar voor een chocolatje) maar ach daar moeten we even niet naar kijken. We hebben wel een uur daar rondgekeken volgens mij. Ik had een zakje mint chocola gekocht en Simon sinaasappel chocolatjes. Konden we ruilen! En ik had nog een apart chocolatje gekocht, maar ik weet niet meer hoe die heet. 
Peter belde mij op en we spraken een plaats af om elkaar te ontmoeten en dan konden we lunchen. Hij wist wel een foodcourt te zitten. Geweldig zijn die dingen. Een foodcourt is een kleine binnenplaats waar veel verschillende eettentjes zitten. Vaak vrij druk maar erg gezellig. Peter en ik besloten een stokbrood te delen en hier mocht ik niet voor betalen. Hij wist ook een lekkere smoothy kraam te zitten dus hier hebben we een smoothy gehaald. Peter was in een trakteerbui volgens mij. 
Tijd om naar de botanic gardens te gaan. Peter zou ons wel een rondleiding geven. Het was zeker een stuk beter, mooier en groter dan in Alice Springs. En ik weet zeker dat mijn moeder het erg mooi zou vinden. Er was namelijk ook een rozentuin! Ja dat deed me aan mijn moder denken. Ik had nog steeds geen heimwee, gelukkig, maar het is leuk dat zulke dingen je toch even aan thuis doen denken! Net zoals dat Simon die dag veel grappen tegen mij maakte waarbij ik me in Nederland aangevallen en beledigd zou hebben gevoeld maar hier maak ik me daar echt niet druk om. Ik weet dat ze zo niet bedoeld zijn en ik maak ze zelf ook. Maar die grappen deden mij wel aan mijn vorige relatie denken. Als ik zo ook thuis zou zijn geweest dan had me dat een hoop gesteggel gescheeld. Wat een flauwekul is dat vaak geweest, gelukkig is dat allemaal achter de rug.
De Wine center was langs de botanic garden en hier wilde ik wel langs. De heren vonden dat prima. Peter moest alweer gaan en we namen afscheid. Simon en ik hadden vijf glazen wijn besteld (wijnproeven). Dat was de eerste keer voor mij en het beviel me wel. Mijn tong en neus zijn nog niet zo verfijnd dat ik erg veel verschil proef maar goed. Onder het genot van onze wijntjes hadden we gezellig gebuurt.
Nadat we beiden onze glazen leeg hadden liepen we naar Central market. Daar wilde we wat te eten halen. Tot onze teleurstelling was de markt al gesloten, dus we besloten in een chinees restaurant wat te eten. Mijn instelling van weinig geld uitgeven was die dag niet erg goed geslaagd. Wat waarschijnlijk kwam doordat ik wat meer zekerheid had van een baan. Dus het geld zou binnenkort toch weer binnenkomen! 
Terug in het hostel bleek ik nog geen mailtje terug te hebben. Hmm het werd nu wel erg kort dag en ik probeerde me er niet al te druk om te maken. Tijd om een bar op te zoeken! We hadden er een gevonden maar toen we binnen stapte bleek dat gedeelte van de bar bijna te sluiten. Het zag er ook meer uit als een koffiebar. Het meisje achter de bar leidde ons naar de echte bar. We liepen mee naar achteren door de achterdeur en een steegje in. Hmm dat zag er nog niet echt uit alsof we naar een bar liepen maar toen we de hoek om waren zagen we de bar. Dat was even vreemd. Hier hebben we rustig wat gedronken. Simon was moe en wilde terug naar het hostel en stond op. Maar ik was nog niet klaar met mijn drankje. Op dat moment dacht ik echt dat hij gewoon terug naar het hostel zou lopen. Ik was verbaasd en moest lachen en ik vroeg of hij mij hier echt liet zitten. Simon is erg sociaal maar als hij iets wil doen dan doet hij dat ook en dan laat hij zich niet makkelijk ompraten. Ik maakte een grapje dat ik nu erg langzaam mijn drankje op zou drinken zodat hij langer moest blijven en hij besloot een munt op te gooien. Of hij zou op mij wachten of hij/we zouden gelijk gaan. Hij miste de munt en deze viel door een van de gleuven van de vloer een verdieping naar beneden. Ik schoot kei hard in de lach en ik kwam haast niet bij van het lachen. Karma! Ik zou het opgevat hebben als, nu moet ik wel gaan want ik wil mijn munt halen. Maar hij zag het als, nu moet ik wel langer blijven. Ik dronk mijn glas leeg en we gingen. Ik was nog steeds aan het lachen. Aangezien Simon iets had gedronken was hij goed aan het snurken. Maar dat was niet wat me wakker hield. Mijn bult, nou ja het begon meer een gat te worden, op mijn borstbeen was aan het vervelen. Ik kreeg er steeds meer last van, ook overdag. Vervelende beestjes hier!

Op naar de jam (glas) fabriek in de ochtend welk niet erg bijzonder was. Het was mooi om te zien hoe een van de mannen een vaas aan het maken was maar dat was het dan ook. Dus niet heel veel later besloten we naar de bushaltes te lopen en de busrichting Hahndorf te pakken. Het Duitse stadje. Het was eigenlijk alleen een straat met wat kroegjes en winkeltjes. Simon wilden een ijsco gaan halen maar toen hij in de winkel stond zag hij een chocoladereep liggen, doubel decker. Dat is blijkbaar een Engelse chocoladereep met nouga en erg lekker. Dus deze heeft hij gekocht want ik moest die echt proberen! En ja het was erg lekker! We liepen wat verder en ik las, pannekoeken huis. Dat klonk Nederlands, alleen de mensen die er aan het werk waren zagen er niet Nederlands uit. En onder de naam pannekoekenhuis stond een aparte naam. Het bleek toch echt een Nederlands pannekoekenhuis te zijn. Ze gingen alleen pas aan het eind van de maand open. Dat was balen want ik had echt zin in een oliebol! Die verkochten ze ook. Net zoals poffertjes en uiteraard pannekoeken. Maar helaas. Simon wist niet wat een oliebol was, dus wanneer hij een keer naar Nederland komt dan maak ik er een voor hem! Hmm. Het water loopt me nu al in de mond.
We liepen terug naar het begin van het straatje want daar was een park waar ik wel doorheen wilde wandelen. Maar het bleek een pad naar het toilet gebouw te zijn met daarachter een klein speeltuintje. Dan maar even buurten en schommelen voordat we een Duitse kroeg op gingen zoeken om te lunchen. Uiteraard bockworst, aardappelpuree, pretzels en een lekker witbiertje voor mij. Tijd om weer terug te gaan. 
Ik had een berichtje terug van de nannyjob en we zouden gaan skypen. Dat vond ik toch een beetje spannend maar het was goed gegaan gelukkig. Als ik aankwam de volgende dag dan zou ik de kinderen ontmoeten. Ik moest haar alleen even bellen. Nice! Ik had er zin in. Ik wilde daarom wat gaan drinken om het te vieren maar Simon wilde in het hostel blijven. De volgende dag zouden we namelijk allebei vertrekken. Hij naar Melbourne en ik naar Perth. Dan maar een drankje beneden bij de bar halen. Hij sinaasappelsap en ik een biertje.
Daarna nog met mijn zus geskypt. Ik stelde haar voor aan Simon en vroeg of hij Groovey Baby wilde zeggen. En daar moest Erna net als mij erg om lachen. Hij kon zien dat we zussen waren en hij zei achteraf dat het klonk alsof we het erg goed met elkaar konden vinden. Ja klopt! Ik kan het goed vinden met beide zussen gelukkig. Tijd om te slapen.
Hij had een vlucht ander half uur eerder dan mij maar ik besloot toch met hem mee naar het vliegveld te gaan. De wekker ging om iets voor zes, hij ging eerst nog skypen met zijn ouders. 
Ik kon nog niet inchecken, ik moest 40minuten wachten dus we zeiden alvast gedag. Misschien zou ik hem over een uur nog zien. En ja hoor hij was nog niet vertrokken toen ik in kon checken. Stalk stalk. Een paar minuten later moest hij instappen. Wie weet zien we mekaar nog wel.
Mijn vlucht had iets vertraging en dit keer zat ik langs een ouder stel. Gezellig! Ik heb geprobeerd wat te slapen en de tijd vloog voorbij. Nog even en ik zou de kinderen ontmoeten! Ik keek er echt naar uit.

Kort:
Simon en ik verbleven in het Shakespear hostel wat ruim vijf minuten lopen van het centrum was. We kwamen aan in de avond en omdat ik maar drie dagen had besloot ik mijn dagen te plannen. Simon en ik wilden naar veel dezelfde dingen dus de eerste dag zouden we ons eigen ding doen en dag twee en drie zouden we samen wat gaan doen. 
Dag 1:
Mijn sportdag! Langs ons hostel kon je gratis een fiets huren. Wow dat was weer even geleden. Laatste keer was in Nederland twee en een halve maand terug! Ik kan me niet herinneren dat het ooit zolang geleden is dat ik niet heb gefietst. In Nederland fiets ik namelijk praktisch elke dag. Ik had een route gekozen van veertig km die langs een rivier ging. Dit zou ongeveer drie uur in beslag nemen, een aantal uitkijk stops meegerekend. In de middag wilde ik een wandeling maken maar de manager van het hostel vertelde mij dat dat erg zwaar zou worden als ik dat beide op dezelfde dag zou doen. Na mijn fietstocht zag ik dat ook niet echt meer zitten. Dus ben ik samen met Simon naar de bios gegaan, $7,50. Beter dan de $16,- in Townsville met Andre (Townsville verhaal). Aangezien het maandag was gingen we naar domino's. Vijf dollar pizza! 
Dag 2:
In de ochtend hadden we een rondleiding in de Haighs chocolate fabriek. Waarschijnlijk 
de beste chocola van Australië. We vonden dat we ook iets moesten halen maar voordat we eruit waren wat we wilde waren we bijna een uur verder! Zoveel keus en het zag er allemaal zo lekker uit. 
Hierna hebben we met Peter (twee daagse tour) geluncht en zijn we naar de botanic gardens gegaan. Erg mooi! Er zat ook een rozentuin bij welk prachtig was om te zien. Mijn moeder zou het geweldig vinden met haar liefde voor bloemen. 
Langsde botanic garden was er ook een wijn gallerie, hier wilde ik wel naartoe en Simon en ik besloten voor de vijf glazen wijn proeverij te gaan. Peter moest namelijk weer weg.
In de avond zijn we wat drankjes gaan drinken en niet al te laat naar bed gegaan.
Dag 3:
In de ochtend gingen we naar de jim factory, een soort glas-, hout-, metaalwerk museum. Niet erg bijzonder dus we besloten al snel de trein naar Hahndorf te pakken. Een Duits stadje. Hier hebben we uiteraard in een Duitse kroeg geluncht, ik met bockworst, aardappelpuree, een pretzel en een halve liter weissebier. 
In de avond heb ik een sollicitatiegesprek gehad via skype voor een nannyjob en ik zou de kinderen de volgende dag in Perth ontmoeten. Want het was alweer woensdagavond. En donderdag ochtend was mijn vlucht naar Perth.
Simon had een vlucht naar Melbourne geboekt in de ochtend, ander half uur voor mijn vlucht. Dus ik besloot samen met hem naar het vliegveld te gaan. Zo vlieg je nooit en zo vlieg je elke maand.
Gemist:
- bezoek de eerste nacht
- wie ik toevallig tegenkwam in de stad maandag voordat ik ging fietsen
- mijn poging om op stap te gaan maandagavond
- Simon's karma in de bar op dinsdag avond
- pannekoekenhuis in Hahndorf, klinkt Nederlands!?
- even terug naar onze kindertijd in een speeltuin
- beestjes in Australië en hun effect als je gestoken / gebeten word