Full moon down under, Magnetic Island

magnetic island.
Kort: 
Magnetic Island, de plek van de full moon party waar Lex, Koen en Hak me al op geattendeerd hadden. Ook was dit de plek waar je koala's in het wild kon zien. Dus daar zou ik een paar nachten blijven. 
Voordat ik naar het feest ging had ik besloten om even op bed te gaan liggen om energie op te doen. Maar op mijn kamer aangekomen bleek er al iemand op mijn bed te liggen. En het zag er niet naar uit dat die persoon er snel af zou komen. Maar ik wilde toch even slapen. Een paar uur later moest ik me klaarmaken voor het toga thema feest. Wat meiden van mijn kamer hebben me hiermee geholpen want ik heb daar echt geen verstand van en na een ongemakkelijk begin van het feest was het tijd om er dan toch echt van te genieten. Ik kwam een paar oude bekenden tegen waardoor ik een geweldige avond heb gehad. 
Op het eind van de avond vroeg een jongen (Andre) of ik plannen had voor de volgende dag, buiten uitslapen had ik die niet dus hij vroeg of ik mee wilde naar het strand met zijn kamergenoten de volgende dag. Prima idee! 
Het duurde een tijdje voor we echt onderweg waren en op het strand lagen. Maar op een eiland heb je verschillende stranden dus besloten we een stukje verder met de bus te reizen naar het volgende strand. En ook daar hebben we lekker even in de zon gelegen tot deze onderging. Tijd om wat te eten in een mexicaans restaurant en we hebben het dinee afgesloten met een heerlijke aardbeien magerita. Aangzien het nog niet al te laat was hadden we in het hostel nog even gepoold voordat we naar bed gingen. Ik wilde de volgende dag een aantal wandelingen maken en Andre wilde wel mee. Hij had al wat delen van het eiland gezien dus hij had een mooie route uitgestippeld. En tijdens de Fords route heb ik wel één koala gezien! Haha. En vier verschillende stranden tijdens de tweede wandeling. De dag begon, gelukkig, bewolkt en later op de dag kwam de zon toch te voorschijn. Het vierde strand bleek een nudisten strand te zijn. Tjah zouden we dat doen of niet.. We hadden wel zin om even te zwemmen.
Doordat het al lunchtijd was zijn we hierna verder gelopen naar hetzelfde restaurant als gister avond om uitgebreid mexicaans te lunchen. Dat was heerlijk! Hierna moesten we toch terug want Andre moest de veerboot terug naar Townsville hebben. Hij moest namelijk werken de volgende dag. Ik besloot via het strand te lopen wat ik dacht dat tien minuten lopen was maar uiteindelijk dertig minuten bleek te zijn. En ik had het strand niet eens gezien. Rara hoe kan dat. 
Terug in het hostel lekker even douchen, eten, spullen pakken, relaxen en slapen. Want de trip naar Magnetic Island was hierna ook voor mij voorbij. Op naar het lunchen met Nick en later op de dag naar Andre. Waarom hoe of wat, ja daar zul je toch wat langer voor moeten lezen of wachten tot het volgende verhaal.

Ik keek al best wel een tijdje uit om naar Magnetic Island te gaan. Maar ik ging niet alleen voor het feest maar ik wilde ook wat van het eiland zien en zodoende had ik drie nachten geboekt. En bij het goede hostel want hier werd ook het feest gehouden, kwam dat even goed uit. 
Met de veerboot werden we naar het eiland gebracht en raakte ik in gesprek met een bewoner van het eiland. Ze liet me het strand zien waar mijn hostel was en het feest gehouden werd en zei dat ik het wel naar mijn zin zou hebben. Ja dat dacht ik ook wel. Het was een feest van elf uur tot zes in de ochtend zei ze.
Wederom gingen een aantal mensen van de Whitsunday tour hier ook naartoe dus we besloten samen te koken. Toen ik bij de winkel aankwam kwam ik Emma tegen. Het meisje waarmee ik oorspronkelijk samen zou gaan reizen. Haar Engels was enorm vooruit gegaan en het was leuk om te horen wat ze allemaal had gedaan. Toch grappig dat je elkaar zo weer tegen komt. En uiteraard kwam ik Matty ook tegen. Even kort bijgebuurt want we moesten beiden weer verder. 
Het feest begon blijkbaar al om vijf uur maar voor we klaar waren met eten was het al acht uur. 
Het thema was toga dus bij de receptie had ik een wit kleed gehaald die ik wel om me heen zou wikkelen. Is wel zo leuk als je je een beetje aanpast toch?!
Doordat ik de afgelopen nachten niet zo heel veel geslapen had besloot ik maar een uur op bed te liggen. Van kwart over acht tot kwart over negen. Maar op mijn kamer aangekomen lag er al iemand op mijn bed en ze bleek al erg zat te zijn en ze lag hard te huilen doordat ze haar creditcard niet kon vinden. Ze viel van het bed op de grond en daar ging ze verder. Wie is er in hemelsnaam al zat om kwart over acht... Ik kan trouwens wel een aantal voorbeelden en namen noemen nu ik erover nadenk, maar dat terzijde. 
Gelukkig was er een vriendin van haar bij maar die wist klaarblijkelijk niet wat ze ermee aan moest. Ik zei dat ze haar beter even gerust kon stellen, wat water kon geven en in bed moest leggen. Ik pakte voor de zekerheid een emmer en vroeg of ze moest overgeven, ja dat gevoel had ze wel alleen jammer genoeg kon ze niet mikken. Op dat moment ben ik de kamer uitgelopen om met een boel wc papier terug te komen. Haar vriendin deed het netjes opruimen en ik probeerde te zorgen dat ze beter deed richten en wilde haar haren uit haar gezicht halen maar daar was het al te laat voor. Het is een goed teken als het eruit komt want hierna gaan ze vaak slapen. In eerste instantie lag ze op een deken maar dat leek mij niet verstandig, je weet maar nooit. Dus hebben we die maar onder haar uit gehaald. Haar vriendin wist niet of ze haar zo wel achter kon laten maar ik zei dat het goed was. Ik bleef toch nog even op de kamer. 
Uiteraard geen wekker gezet en zodoende werd ik op een gegeven moment wakker doordat een aantal mensen zich in de kamer hadden verzameld. Hier was ik erg blij mee want ik zou niet weten hoelaat ik anders wakker zou zijn geworden. Het was namelijk al tien uur! Tijd om me om te kleden dus! Zoals jullie allemaal weten draag ik bijna nooit een rokje of een jurk. Dus ik had ook echt geen flauw idee hoe ik een toga om moest doen. Gelukkig had ik een aantal meiden op mijn kamer die dat wel wisten. En een andere meid had mijn haren gevlochten... Ik ben vaak niet zo van het omgaan met meiden, die ik niet ken, meestal met jongens. Maar in Australie heb ik geleerd dat ze erg gezellig kunnen zijn! Dus mijn mening, ik zelf niet, is hierover aan het veranderen. Ik had een deel van mijn toga afgeknipt om er banden voor om mijn benen van te maken, wat creatief.
Toga aan, haren gedaan en ik had overal glitters dus ik was er klaar voor. Al voelde ik me de eerste tien minuten vrij ongemakkelijk. Wat ook op de foto te zien is. Is voor mij toch altijd even wennen. En waar laat je op zo'n moment je geld... 
Iedereen was al richting het feest en ik wilde net de deur uitlopen toen het dronken meisje weer overgaf. Ja wat doe je dan! Zo hard mogelijk wegrennen en net doen of je niks hebt gezien. Nee zo ben ik niet. Dus opgeruimt, gezicht schoongemaakt, water gegeven en toen gegaan. Ik weet nog goed, nou ja de dingen die ik er nog van weet, dat ik op een zondag middag door bepaalde omstandigheden niks had gegeten, te weinig had geslapen, iets te veel, te sterk en te snel wat genuttigd had en zodoende na een uur me al niks meer kon herinneren en zes uur later wakker werd in mijn eigen bed. En wat ben ik blij dat er toen door een aantal man en zussen goed voor mij gezorgd is. Ik ben jullie nog steeds dankbaar hiervoor! Dus zodoende had ik haar ook even geholpen, been there, done that. 
Het feest was dus bij het hostel en het hostel lag aan het strand. Er was een zwembad waar vuurspuwers en dansers waren, een dj tafel en veel ruimte om te dansen. En overal hingen lichtsnoeren. Best gaaf dus.
Nick van Airlie zou in eerste instantie ook komen maar omdat hij iets met zijn familie had zou hij het niet halen. Wat ik best jammer vond want de vorig keer was super gezellig. De Whitsunday groep was opzich wel gezellig maar niet mijn soort feest mensen dus ik was wat rond aan het lopen toen ik Matty zag. Maar dat was wederom hetzelfde, hij was op vrouwenjacht en aangezien ik daar niet zo van ben had ik daar ook niks aan. De enthousiasme is er nu dan ook wel vanaf. Het was leuk gedurende de dagen maar in de avonden komt zijn dierlijke instinct naar boven. Niet dat ik hem dat kwalijk neem, het is maar dat ik het weet.
Door mensen uit Nederland werd ik erop attent gemaakt dat ik moest uitkijken dat niemand iets in mijn drankje zou stoppen. Je weet maar nooit. Het probleem was alleen dat de mixjes in kleine emmers zaten dus het was onmogelijk om deze dicht te houden. Na een aantal slokken kreeg ik ook in een keer last van hoofdpijn. Ik had ook niet veel water gedronken die dag dus ik nam aan dat het daardoor kwam, al hield ik in mijn achterhoofd dat het ook iets anders kon zijn. Voor de wat als, had ik al een heel plan bedacht. Ik besloot even naar mijn kamer te gaan om goed wat water te nuttigen en even te checken hoe het met het dronken meisje ging. Ze sliep als een roos maar ik voelde me niet beter. De band op mijn hoofd had ik even verplaatst en weg was de hoofdpijn. De band zat gewoon te strak. Nou was dat ook weer opgelost! 
Er liep best wel wat beveiliging rond en voordat je naar de slaapplaats mocht moest je je bandje laten zien en je alcohol achterlaten. Mijn emmertje zat nog half vol en uiteraard was die verdwenen toen ik terug kwam. Maar dat wist ik al van te voren. Geen emmertjes meer voor mij maar gewoon blikjes. Kun je ook veel beter "beveiligen". Op naar de dansvloer want ik wilde gaan dansen. Op het podium stond een grote en forse donkere man van de beveiliging. Hij kon heel serious kijken maar hij kon in een keer overslaan in lachen, dansen en genieten. Iedereen floot daardoor ook naar hem en dat was best grappig om te zien. En ik vond Nick! Dus ik had mijn party buddy voor de avond gevonden. Er waren een aantal dj's, de een draaide rap de andere wat meer techno en zo waren er verschillende stijlen. Ja ik had het naar mijn zin en was ondertussen gewend aan de toga. Beetje jammer dat er toch best veel mensen niet verkleed waren maar ach. Ondertussen zag ik iemand van de beveiliging met een zaklamp op de grond schijnen en ik vroeg me af wat hij aan het zoeken was, dus ik vroeg dat aan hem. Hij keek me even behoedzaam aan en zei toen, pillen, en liep verder. Dat was te verwachten. Door al het gedans en gespring verliezen mensen hun geld en zodoende had ik een keer vier dollar en een andere keer drie dollar gevonden, gratis drankje voor Lianne! Nick was met twee vrienden en die waren ook aan het rondstuiteren dus dat was goed. De Whitsunday mensen waren iets minder enthousiast dus ik was blij dat Nick er was. Op het eind van de avond was er een spring nummer en was ik met een andere jongen samen zij aan zij aan het springen. Een aantal nummers verder hield de muziek abrupt op want het was vijf uur dus het was afgeloen. Het verbaasde me dat ze het niet hadden aangekondigd maar goed. Ik zei de jongen gedag en liep met Nick en zijn vrienden mee naar de uitgang. Nick had een vlucht op maandag vanuit Townsville naar ergens anders in Australie. Townsville is de stad waar je met de veerpond naar Magnetic Island vaart en terug. Hij vroeg of ik met hem wou lunchen op de maandag. Dat leek mij wel gezellig dus ik zou hem de volgende dag, zaterdag, hierover bellen. Aangezien hij best wat mensen kent zou hij ook kijken of hij een accomodatie voor mij kon regelen.
Ik wilde naar het slaapgebeuren lopen toen ik die andere jongen tegen kwam. Hij sliep blijkbaar ook in het hostel. Zijn kamer was rechts en ik ging naar het toiletgebouw wat links was. Dus ik zei weltruste en zie je waarschijnlijk morgen. Vijf minuten later kwam ik het toilet gebouw weer uit en daar stond hij nog steeds. Beetje apart en ik vroeg me af of hij op me zat te wachten. Hij zou de volgende dag met zijn kamergenoten naar het strand gaan en vroeg of ik mee wilde. Ik had geen plannen gemaakt behalve uitslapen dus ik vond dat wel een goed idee. Maar ik weet mijn nummer niet uit mijn hoofd dus hij liep even mee zodat ik mijn telefoon kon pakken. Hij had mij een bericht gestuurd zodat ik zijn nummer zou hebben maar het leuke is dat ik op Magnetic Island geen bereik heb bij het hostel, behalve op twee plaatsen in mijn bed... Best apart. Gelukkig was een van die twee plaatsen langs mij kussen dus dat was handig. We zouden elkaar smsen als we wakker waren.
Vier en een half uur later, tien uur, even gecheckt of hij, Andre, al wakker was. Hun waren wakker maar nog steeds in bed dus lekker nog een half uur blijven liggn en toen smste ik hem dat ik eruit ging en ging douche. Toevallig stond hij weer buiten zijn kamer voor het toiletgebouw. Afgesproken dat we mekaar bij het ontbijtgedeelte weer zouden zien. Hij had geen ontbijt spullen dus bood ik hem wat van de mijne aan. Zijn kamergenoten deden er iets langer over dus een aardige tijd later zijn we op de bus gestapt om onze eerste stop bij de pizzaria te maken. Het was alweer lunchtijd. Hun hadden de vorige dag al een hele ronde gelopen dus ze wisten de goede plekken te vinden. Zodoende hebben we even lekker op een strand gelegen om vervolgens de bus te pakken naar Horseshoebay om ook daar op het strand te gaan liggen. Hun waren allemaal Duits en zodoende is er die dag ook redelijk wat Duits gepraat maar gelukkig is het verstaan ervan niet zo lastig! 
Ik was even in de war met de datums en dacht dat het al de tiende was zodoende dacht ik dat Simone de volgende dag jarig zou zijn. De zus van Andre was binnenkort jarig en hij had een mooie foto van het strand voor haar gemaakt. Dus ik had wat voor Simone geschreven en daar en foto van gemaakt om haar op die manier te feliciteren. Orgineel idee! Gelukkig bedacht ik me aan het eind van de dag dat het nog niet de tiende was, maar ik had nu dan alvast de foto. Ik was wat schelpen aan het zoeken en kreeg van Andre eentje die nog helemaal heel was. Hij hoefde hem niet dus ik mocht hem hebben. Hmm ik was benieuwd hoelang ikmhem heel kon houden of wanneer ik hem kwijt zou raken net als de Amethist. Een jaar is erg lang om zoiets heel te houden maar de tijd zal het leren.
De zon begon onder te gaan dus het was niet geheel onverstandig om te kijken hoelaat de laatste bus ging. Van de ene kant naar de andere kant van het eiland lopen was toch best wel een eindje. We hadden nog genoeg tijd. En een aantal van ons hadden wel zin in mexicaans dus we besloten maar wat te gaan eten. Het was een leuk, gezellig en kleurrijk tentje. Een meisje die ik had leren kennen tijdens de afterparty kwam binnen en ik vroeg haar of ze erbij wilde komen zitten samen met een vriend. Toen kwamen de reisverhalen op tafel en ik vertelde over mijn Jack wakker maak verhaal (Airlie Beach, eerste avond). Hun kwamen alleen voor de geweldige Hochata, chocolade ijs drankje, dus hierna gingen ze weer. Na het lekkere driegangen menu hebben we afgesloten met een grote kan aardbeien magarita. Hierdoor hadden we de bus gemist maar een uur later zou er weer een komen dus geen probleem. Konden we nog even langer genieten van het mexicaans restaurant met de niet mexicaanse muziek. Tijdens de busreis terug belde ik Nick om te wat af te spreken voor de lunch maandag. Het was het makkelijkste als ik hem maandag terug belde wanneer ik in Townsville was aangekomen. Hij had alleen geen accomodatie kunnen regelen doordat het te kort dag was maar hij zou mij wat nummers doorsturen van goedkope hostels. Andre zat langs mij en had dit opgevangen en zei dat zijn flatgenoot er niet was en ik wel gebruik van haar kamer mocht maken. Dit klonk niet verkeerd, had ik toch nog een gratis accomodatie! 
De avond was nog niet voorbij dus besloten we in het hostel nog even te poolen. Het was een leuke dag! 
Ik wilde de volgende dag een wandeling gaan maken, de twee meiden gingen weer terug naar Townsville in de ochtend en Andre moest ergens die dag ook weer terug want hij moest maandag gewoon werken. Maar aangezien hij niet echt iets speciaals had gepland vroeg ik of hij niet met mij mee wou. Hij stelde een route voor en ik vond alles wel prima. Hij had meer verstand wat de mooie plekken waren dan ik. Mijn eigen tourgids haha. Over een ding waren we het van te voren al overeens, we gingen terug naar Horseshoebay voor een Hochata! Maar eerst gratis ontbijt, toast met eieren en spek. 
We gingen met de bus richting de Forts voor onze eerste wandeling. De naam zegt het al, op deze heuvel stondn d kanonnen om het eiland te beschermen tijdens de tweede wereld oorlog. Tijdens deze wandeling kon je, als je geluk had, koala's zien. Het was een wat bewolkte dag. Wat niet erg was aangezien had anders misschien te warm zou zijn geweest om te wandelen. 
Uitleg fords.... Op een gegeven moment zagen we een aantal mensen voor ons stilstaan en rondkijken. Daar zou wel wat te zien zijn. Als je een koala zoekt, zoek dan niet naar de koala maar naar de stilstaande touristen zeiden we al. Hun waren weer verder gelopen en toen wij daar aankwamen zagen we op de grond geschreven staan: koala in tree. Dus ook wij rondkijken. Maar niks gezien. Wie weet hoelang dat al op de grond geschreven stond. Ik zag daar de grap wel van in. Gewoon random ergens, koala, schrijven met een pijl erbij zodat elke, goedg gelovige, tourist even stopt en rond gaat kijken. Dus ook bij het volgende, koala teken, keken we in het rond maar tevergeefs. Dan maar gewoon wandelen en van het uitzicht genieten. Bijna op het uitkijk punt aangekomen was er nog een, koala teken, en ja hoor hier zat er echt een. Wat een luie beesten zijn dat eigenljk. Twintig uur per dag slapen doordat ze stooned zijn van de eucalyptus. Ach je moet iets om de dag door te komen toch?! Slapend zien ze er best schattig uit. Maar ja dat geldt niet allleen voor dieren maar ook voor (bepaalde) mensen. 
Ik was blij dat we in ieder geval één koala hadden gezien. Nu konden we weer terug en aan onze volgende wandeling langs verschillende stranden richting Horseshoebay beginnen. Ik was blij dat ik mijn eigen tourgids had want ik zou geheid verkeerd gelopen zijn of niet in de gaten hebben gehad dat ik toch goed liep. Want het zag er niet echt uit als een wandelroute. Het was ook niet echt de orginele route maar dat terzijde. Bij het eerste strand aangekomen bleek wel dat niet alle stranden mooi blauw zijn. Het rook er niet zo heel lekker en het water wat aanspoelde zag erg vies en donker. Andre ging wat rotsen beklimmen en ik keek gefascineerd toe hoe hij op een gegeven momentdonker om zich heen aan het slaan was en zijn kleren af aan het kloppen was. Ik vroeg me af wat hij in godsnaam aan het doen was maar aangezien hij ook zijn shirt uit deed om ook deze goed uit te kloppen hoorde je mij niet klagen. Achteraf bleek dat hij in een keer onder de bruin/rode mieren zat en dat was niet zo prettig. Ja dat verklaarde het wel. Op naar het volgende strand! Een paar hellingen en afdalingen verder kwamen we op een mooier en schoner strand. 
Even tijd om onze benen te laten rusten en lekker te genieten. Twee gedaan en nog twee te gaan. Pas bij het vierde strand besloten we ook echt helemaal het water in te gaan. Hier was hij zelf nog niet geweest en het bleek een nudisten strand te zijn. Het water was heerlijk! En lekker verkoelend ook. Andre zat met zijn rug richting de zee en ik zag in een keer een grote golf verschijnen. Dus wanneer hij zich omdraaide was de golf al achter hem en moest jeomhoog kijken om de hele golf te zien aaangezien hij relatief hoog was. En voordat hij iets kon zeggen overspoelde de golf hem, en mij een stukje verderop. Dat was best grappig. Zo ben je gewoon rustig aan het praten en zo word je overrompeld door een golf. Ja dat was best gaaf. Nu beter opletten en proberen de volgende golf mee te pakken. Ik had net zo goed mijn bikini top uit kunnen laten want als je een golf mee pakt verlies je hem zo door de kracht van het water. Zo weer goed doen en opnieuw proberen. Dit was het beste strand tot nu toe. Maar het was al rond twee uur en we hadden nog geen lunch gehad. En belangrijker zelfs, de Hochata!
Daar aangekomen hebben we heerlijk mexicaans geluncht! Beter dan steak als ontbijt! Kijk maar naar de foto's! En we konden papegaaien voeren. En we hadden Hochata! Hij een koude en ik een warme want die wilde ik ook wel eens proberen. Mocht je een keer op Magnetic Island zijn dan moet je dat ook eens proberen! 
Nu even uitbuiken op het strand voordat hij moest gaan.
Het begon donker te worden en het hostel leek niet zo ver vanaf de veerpond. Als je over het strand zou lopen tenminste, dan zou het rond de tien minuten zijn. Klinkt goed, lopen over het strand en sterren kijken. Maar het bleek al snel dat dat niet zo makkelijk was. Er zat nog een bay tussen waar ik eerst om heen moest en de eerste weg welk ik dacht dat naar het stand ging liep dood. Dus dat werd niks. Dan maar eerst een stuk over de weg. En daar was de supermarkt, vanaf de supermarkt was het een rechte weg naar het hostel. Dan maar niet over het strand. Wat tien minuten leek bleek dertig minuten lopen te zijn. Ach ja we hadden nog niet genoeg gelopen vandaag. Snel even douchen en gebruik gemaakt van gratis avondeten, daar hadden we net zoals het ontbijt bonnen voor gekregen. 
Tijd om mijn spullen weer te pakken, te slapen en ook dit deel van mijn reis af te sluiten! Op naar Townsville, lunchen met Nick en een keer geen nacht in een hostel.