Een paar dagen geen hostel voor Lianne!

Pff door de drukte en gezelligheid heb ik de afgelopen ander halve week loop ik een beetje achter... Jullie hebben dus nog wat in te halen. Maar hier is alvast weer een nieuw verhaal.

Lange versie, voor de kortere versie scroll naar beneden:

Ik was optijd in Townsville aangekomen want ik wilde eerst nog een plaats vinden waar ik mijn spullen voor een aantal uur kon laten. Bij de veerpond kon ik mijn spullen in een kluisje stallen voor acht dollar. Dat zag ik niet echt zitten. Dan maar een map van de stad vragen en een hostel zoeken. Daar kon ik waarschijnlijk wel mijn spullen een stuk goedkoper kwijt. Ik kwam bij een van de hostels aan waar Nick mij het nummer van had gegeven. Daar kon ik mijn spullen voor twee dollar twaalf uur lang opbergen. Dat klonk al een stuk beter. Het was half elf en ik wilde Nick rond half twaalf bellen. Dus ben ik maar wat rond gaan lopen om te kijken wat voor eet tentjes er waren. Aangezien ik een aantal dingen van Nick had gekregen (airlie beach dag 1) en hij voor mij een accomodatie heeft proberen te regelen wilde ik iets terug doen/geven. Maar ik had uiteraards niks waardevols bij wat ik hem zou kunnen geven. Op Magnetic had ik een schelp met een gat erin gevonden en ik had aan mijn schoen (klink waarschijnlijk stom) een ''bedeltje'' van een draak zitten. Deze had ik aan elkaar gemaakt (zie foto) met het idee dat de draak stond voor mij, ik vind draken wel gaaf en de schelp voor het strand (Airlie beach), waar we elkaar hadden leren kennen. Het is echt een kleinigheidje maar het ging mij meer om het idee. Om dat niet te vergeten had ik dat aan mijn tas gehangen. 
Toen ik hem om half twaalf belde lag hij nog in bed en vertelde dat hij niet kon komen omdat hij geen vervoer had. Hij zat bij zijn neef thuis. Hij was de 18de weer terug in Townsville maar dan zou ik al weg zijn. Al begreep ik niet waarom hij dat niet eerder had laten weten, ik was niet van plan me hier druk om te maken. Wat ik eerder al heb vermeld, je kunt je heel je leven lang nog druk maken. Geniet nu gewoon van waar je bent en wat je doet. Het bedeltje hangt dus nog aan mijn tas.
In de map die ik bij de veerpond had meegenomen stonden ook een aantal bezienswaardigheden in. Zoals, Kissing  point, een kleine heuvel met een mooi uitzicht op Magnetic Island. Deze lag langs de rockpools. Ik had mijn bikini uit mijn tas gepakt en ben naar dit punt gelopen om na een half uur lopen erachter te komen dat je niet de heuvel op kon omdat ze daar aan het werk waren. Uiteraard. Dan alleen maar zwemmen! Ik had me twintig minuten voordat ik de zon in ging ingesmeerd met waterbestendige zonnebrand. Dus dat moest goed zijn. Van Nick had ik gehoord dat de ozonlaag boven Townsville het dunste is dus goed in smeren is belangrijk! Ik had me wellicht toch beter in moeten smeren na het zwemmen want op een gegeven moment voelde ik mijn rug licht branden dus ik nam aan dat ik deze verbrand had. Ook bepaalde delen van mijn voorgevel waren wat gevoeliger, al hoopte ik niet dat ik deze had verbrand! Rond een uur of drie smste Andre dat hij klaar was met werken en hij mij wel op kon halen. Ik vond het prima om terug te lopen en dus zouden we elkaar bij het hostel waar ik mijn tas had opgeborgen zien.
Bij zijn flat aangekomen moest ik zeggen dat hij het best goed voor mekaar had. Een tennisbaan en zwembad met jacuzzi. En ook zijn appartement zag er goed uit. Ruimte zat en ik kon kiezen waar ik wilde slapen. Op de bank in de woonkamer, op de bank in de studeerkamer of in het tweepersoonsbed van zijn flatgenoot (die er niet was de komende weken) met tv in de kamer. Nou dat was niet zo lastig! Ook was er een wasmachine die ik kon gebruiken. Geweldig!
Misschien moet ik eerst maar even wat meer over Andre vertellen voor jullie denken dat ik met een of andere rare kerel mee naar huis ben gegaan. Hij is een Duitse student die hier zijn stage doet. Hij doet Medical school (te vergelijken met geneeskunde in Nederland) en werkt steeds acht weken in een ziekenhuis en dan acht weken in een ziekenhuis in een andere plaats. Hij leert dus voor arts of na een langere tijd chirurg. Als ik wat slimmer zou zijn geweest dan zou ik ook wel chirurg willen worden. En nee dat verzin ik niet ter plaatsen. Toen ik Sydney was vroeg Arthur ook aan iedereen wat ze wilden worden als alles moglijk was en ik zei chirurg. Ik heb nog gekeken of ik dat heb opgeschreven maar helaas. Jullie zullen mij maar moeten geloven. Terug naar Andre.
Dus dat vond ik wel interessant. Al zijn het twee verschillende dingen, mijn radiologie/radiotherapie opleiding en dat van hem, we zijn wel beide in een OK nodig. Al hij iets meer dan mij haha. Maar we hebben dat kleine beetje in ieder geval gemeen! Ook doet hij Krav Maga in Australie! Hij kan tafelvoetballen, waarschijnlijk beter dan mij maar ik ben beter in Krav Maga! Haha. Hij doet aan surfen, ik ook. Althans ik probeer het en hij houdt van duiken. Ik waarschijnlijk over een jaar ook. Hij kan snowboarden (en skieën) en ik ook. Buiten dat zeggen we soms tegelijk hetzelfde, hij zegt af en toe wat ik denk of andersom. Dus ik dacht dat het wel veilig was om met hem mee te gaan. Zo niet, hij zat nog niet zolang onder Krav Maga dus dat moest geen probleem zijn. 
We zijn naar de supermarkt gegaan om avondeten in te slaan en aangezien ik al een paar dagen zin had in chille con carne besloot ik dat te gaan maken. Hij dacht aan watermeloen voor erna, goed plan. Hij had de volgende dag vrijgepakt want zijn begeleider was er toch niet dus aangezien ik het eten had betaald, betaalde hij de corona's. We hadden besloten niet op stap te gaan maar gewoon op de bank te hangen, tv te kijken en wat te drinken. 
Het was al na middernacht en nog best goed weer. Dus zodoende besloten we onze stoute schoenen aan te trekken en het zwembad in te duiken. Dat van de stoute schoenen viel wel mee maar ik vond het wel leuk klinken. Je mocht namelijk na negen uur niet meer het zwembad in. Maar zolang je niet teveel herrie maakt vonden wij dat het wel moest kunnen. We hebben er buiten dat nog geen vijftien minuten ingezeten denk ik. Gewoon even snel het zwembad en jacuzzi in om vervolgens weer terug te gaan en te douche. En ja ik had ook mijn eigen douche. Wat een luxe toch voor mij. Even het balkon en de sterren bewonderd en wat verhalen gedeeld en uiteindelijk gaan slapen. 
Ik weet niet wat hij heeft gedaan die nacht maar hij zag er niet echt uitgerust uit. Al zou dat wellicht kunnen komen doordat hij veel ramen op zijn kamer heeft en de zon er pal op staat. Daar heb je op mijn kamer geen last van! Ik was goed uitgerust.
Ik had het avondeten gemaakt dus nu was het zijn beurt om ontbijt te maken en kon ik lekker op de bank zitten. Het was een erg warme dag dus veel op het sporten en zweten na hebben we niet gedaan. We wilden in eerste instantie de Castle hill oplopen maar daar was het al iets te warm voor en om half zes hadden we de Krav Maga les. Ja ik mocht ook mee! Ik had er erg veel zin in maar ik was ook wel een beetje zenuwachtig want het was alweer een tijdje geleden voor mij. En de techniek verleer ik dan best snel. Die dag heb ik mijn volgende hostel en busreis geboekt en zijn we ice koffie gaan halen in de middag en hebben we wat gebuurt. Rond vier uur heb ik wat chilli gegeten, zonder eten kan ik niet sporten. En daar gingen we dan. Ik stelde me even voor en daar kwam verlegen Lianne weer even om de hoek kijken. Ik had weer even dat ongemakkelijke gevoel omdat ik een jaar Krav Maga had gedaan mag je wel verwachtten dat ik er iets van kan. Maar het maakt me soms wat ongemakkelijk als mensen iets van mij verwachten. Daarom vind ik Australie zo mooi, niemand verwacht hier iets van je. Je start steeds opnieuw met een schone lei. En dat had ik even nodig. Nou ja nodig, een halfjaar in Limburg en de mensen daar hebben mij toen der tijd ook al erg goed gedaan. 
Het was een les van één uur. En we gingen met messen en stokken werken. Messen kende ik al, stokken niet echt. Het was leuk en fijn om weer even te sporten! Ik vind het nog steeds gaaf. Al is wel mijn elleboog blauw doordat ik niet goed verdedigde en heeft Andre mij een knietje gegeven, zonder bescherming is dat bij een vrouw ook pijnlijk! Fijn bescherming haha maar ik ben toch blij dat ik mee mocht. Van sporten kreeg ik energie en aangezien het niet een hele zware les was had ik nog wat energie over. Dus wilde ik weer even de squads proberen. Sinds de partyboot had ik het niet elke dag meer gedaan. Door de weinig tijd in de ochtend of geen energie had ik het een paar keer overgeslagen. De discipline is hierdoor een beetje weg maar ik ga zeker nog voor de 500! Laatste wat ik had gedaan was 395 dus we zijn er bijna. 
We hadden nog niet gedoucht want het was maar tien minuten lopen naar het appartement. Hij vond het wel een goed idee om in plaats van te douche het zwembad in te springen en blijkbaar is mijn sportbroek eigenlijk een zwembroek (ja Elmar ik geef het nu toe)  dus waarom niet. Uiteraard wel mijn schoenen en sokken eerst uitgetrokken en PLONS!!. Scheelt ook weer een was haha. Hierna was het tijd voor de squads. Ik was bij de 400 en het ging nog redelijk dus ik besloot de 500 te proberen. Dan zou ik daar tenminst vanaf zijn. Bij de 515 ben ik gestopt. Done!! Ik ben blij dat ik het af had gemaakt, want het zou nu alleen maar lastiger worden om de discipline ervoor op te brengen. 
Tijd om te douche. Andre had nu wat chilli gegeten en ik gewoon wat boterhammen. Andre had het leuke idee om naar de bioscoop te gaan maar er draaide pas weer een film om half negen. En aangezien hij gewoon moest werken besloten we hier een dag mee te wachten. Dan maar gewoon op de bank hangen en zappen. 
De wekker ging alweer om zes uur. Ik zou op dezelfde tijd als hem opstaan, eten en gaan. Zo kon hij de deur afsluiten. Ik wilde toch de Castle hill track lopen en aangezien het hier in de middag vrij warm kan zijn was het niet zo onverstandig dit in de ochtend te doen. Eerst koffie bestellen via sms, Andre heeft zo zijn conecties haha en daarna zette hij mij af bij de supermarkt. Zo kon ik wat eten halen voor tijdens de wandeling. Het was denk ik vijftien minuten lopen voordat ik uberhaupt bij de wandeltrack aangekomen was. Ik had al een stuk moeten klimmen en voelde mijn kuiten al. Zodoende had ik al bijna spijt van de squads want ik moest nog wel een stukje. Terwijl ik naar de top keek besloot ik dat ik er maximaal drie uur over mocht doen, twee uur zou trouwens ook wel haalbaar zijn. Ik dacht namlijk aan de bergen in Noorwegen en het wandelen met Rene. Toen deden we er soms 40 minuten over om naar boven te lopen.
Aangezien ik nu alleen was en niet met de snelle stap van Rene, dacht ik dat twee uur wel genoeg zou zijn. Mijn kuiten hadden het er maar zwaar mee en zodoende ben ik een aantal keer wat seconden gestopt om van het uitzicht te genieten. Weer een paar stappen lopen, weer even rondkijken. Ik moest de hele tijd aan Rene denken, dat hij dit wel leuk zou vinden. En mocht hij een keer in de buurt zijn dan moest hij deze route een keer lopen. 
Voor mij liep een wat oudere man maar die had ik niet eens ingehaald. Tot zover de sportieve Lianne. Ik had er al bijna spijt van dat ik eraan was begonnen haha. Zuchtend, puffend en steunend kwam ik toch uiteindelijk boven. Yeah! Even kijken hoelang ik erover had gedaan, 15 minuten... Hmm geen idee hoe ik bij de berekening van twee uur kwam. Aanstellerietus zal het geweest zijn denk ik! Dus Rene, doe geen moeite, deze klim is veels te makkelijk voor jou! 
Je had vanaf deze heuvel een mooi uitzicht op de stad. En vanuit hier kon ik ook het appartementen complex van Andre zien. Uiteraard een foto van gemaakt. Er vlogen een aantal roofvogels rond wat het uitzicht nog beter maakte! Na driekwartier hiervan genoten te hebben besloot ik om naar de rockpools te gaan voor een frisse duik. Onderweg naar beneden werd het wat drukker met mensen die de berg op aan het rennen waren, nou mij niet gezien! Zelfs moeders met kinderen op hun rug waren de heuvel op aan het rennen. En ik had al moeite met het alleen al naar boven lopen...
Een half uur later kwam ik bij de rockpools aan om te zien dat deze gesloten was. Ze waren hem schoon aan het maken. Weer dat half uur hiernaartoe gelopen om erachter te komen dat waar ik voor kwam dicht was. Ach dan maar op het echte strand. Een oudere man was daar wat gitaar aan het spelen en we raakte aan de praat. Hij vertelde mij dat hij een liedje wou schrijven over een bepaald blad: Neem leaf. Deze blijkt een goede werking op je weerstand en immuunsysteem te hebben. Je hebt er natuulijke olien, cremes en capsules van blijkbaar. Hij vertelde mij een verhaal over een vriend van hem die kanker had en na een 'kuur' van deze capsules gehad te hebben het gezwel langzaam verdween en hij alleen nog maar een low dose behandeling hoefde te ondergaan. En zo had hij nog een aantal verhalen maar deze zal ik jullie besparen. Het hoord bij mijn vakgebied dus ik vond het erg interresant en ga me er een keer beter in verdiepen. Wellicht wel interessant om hier onderzoek naar te doen! Alleen hij gaf zoveel verschillende voordelen van het blad dat ik er vraagtekens bij had. Er zal vast een addertje onder het gras zitten denk ik dan. Voor diegene die er meer over willen weten: http://www.naturesgoodoil.com.au 
Hierna even het water in gegaan voor een balspel met hem om vervolgens te gaan lunchen en terug te gaan naar het appartement. Andre zou bijna klaar zijn met werken. Tijd voor boodschappen. Fijn als iemand weet wat hij moet hebben en waar hij het kan vinden dus daar bemoeide ik me niet mee. Laat mij dan maar het mandje vasthouden, over teamwork gesproken.  
Terug bij het appartement besloten we even een snelle duik te nemen in het zwembad. Heerlijk zo. 
In het appartement was ik op mijn tablet bezig en zag hij mijn bureaubladfoto waarop hij zei dat ik op die foto een ander kleur haar had, rood. Waarbij ik moest lachen, toen hij beter keek concludeerde hij dat ik dat niet was op de foto. Ik heb namelijk een foto van Oglaya en Simone op mijn achtergrond staan. Ik zei tegen hem dat ik dat inderdaad niet was maar mij tweelingzus en dat wanneer ik mijn haar rood had geverfd zij dat wel mooi vond en zodoende dit ook had gedaan en we dus op elkaar leken. Waarna hij zei dat hij het wel snapte dat we op elkaar leken aangezien ze mijn tweelingzus was. Toen had ik toch maar toegegeven dat ze niet mijn tweelingzus was. Wat hij in eerste instantie niet echt geloofde. Nou Simone we lijken na al die jaren toch nog steeds op elkaar. 
Hij had betaald voor de boodschappen voor het avondeten en ik dacht dan zal ik voor de bioscoop betalen. Ik betaalde met een briefje van 50 en kreeg 12 dollar en wat kleingeld terug. Ik dacht dat ze een fout had gemaakt en zei dat ik met een briefje van 50 had betaald. Blijkbaar kosten twee kaartjes en een zakje m&m's rond de 37 dollar. Hmm als ik dat eerder had geweten. Maar ach voor gezelligheid wil ik best wel wat betalen. Zo geef ik veel makkelijker geld uit als we met een groep wat gaan doen terwijl als ik alleen zou zijn ik dat echt niet gedaan zou hebben. Zoals buskaartjes kopen, normaal zou ik dan liften of lopen. Tijdens het uitgaan betaal ik sneller meer en tijdens een lunch kijk ik niet meer naar het goedkoopste wanneer ik niet alleen ben. En als ik iets gaafs wil doen zoals skydiven of duiken dan moet ik hier erg goed over nadenken omdat ik dan wel moeite heb met geld uitgeven. Maar zodra er andere mensen bij zijn en het om de gezelligheid gaat geef ik het wel zo uit. 
We gingen naar de film Red 2 en we hadden heel de zaal voor onszelf! Je krijgt waar je voor betaald, je eigen zaal dus. 
Hierna heeft hij weer gekookt en hebben we op de bank gehangen. Het is echt fijn om even iemand te hebben waar je mee rond kunt hangen en niet steeds dezelfde gesprekken hebt zoals waar kom je vandaan, waar ga je naartoe en wat heb je allemaal al gezien. Maar wat diepgaandere gesprekken kunt hebben. En een serieus gesprek op zijn tijd daar hou ik wel van. En zo in een appartement is het een stuk rustiger dan dat je met zes of zeven man op een kamer zit. Ik had daarom niet echt zin om alweer verder te gaan. We hadden die nacht dan ook niet erg veel geslapen maar veel gebuurt.
De wekker ging om zes uur dus het was bijna tijd om te gaan. Ik was erg benieuwd in hoeverre we contact zouden houden het komend jaar en of we elkaar als ik terug ben in Nederland weer zouden zien. Hij woont namelijk in Keulen dus zover is dat niet weg, ander half tot twee uur rijden. Maar ik moet zeggen al die mensen die ik hier heb leren kennen daar heb ik niet echt vrienden aan over gehouden. Alleen met Coco (Sydney) heb ik zo nu en dan nog contact. Matt (Yamba), Dan (Yamba) en waarschijnlijk met Nick zal ik niet veel contact meer mee hebben. En Jason zal ik wellicht nog in New Castle zien maar echt contact... denk het niet. 
Ik heb in ieder geval zijn mail adres. Het grappige is dat hij geen facebook heeft, daar ben ik namelijk ook niet echt van en ik gebruik hem in principe alleen om jullie op de hoogte te houden van deze site. We zulen wel zien hoe het contact zal verlopen, ik heb in ieder geval erg genoten van de afgelopen dagen!

Nou ik mag Nick wel bedanken dat hij vroeg of ik mee wilde lunchen en dat hij een accomodatie wilde regelen, wat beide dus niks is geworden. Anders had ik uberhaupt niet eens één nacht in Townsville doorgebracht, laat staan drie en al de bovengenoemde dingen meegemaakt. Nick bedankt!

Kort: 
Weer terug in Townsville aangekomen heb ik mijn spullen ergens opgeborgen en Nick gebeld voor de lunch. Hij bleek geen vervoer te hebben en kon dus helaas niet komen. Dan maar wat van Townsville zelf bekijken. Ik besloot naar een uitkijkpunt te lopen maar na 30 minuten lopen kwam ik erachter dat ze daar aan het werk waren en je dus niet naar boven kon lopen. Balen, maar ik had mijn zwemspullen ook meegenomen dus kon ik in plaats van de heuvel oplopen lekker een frisse duik nemen. Andre smste mij dat hij klaar was met werken en zodoende ben ik terug naar mijn spullen gelopen en heeft hij mij daar opgehaald. Ik had gekookt en hierna hebben we een lekker rustig avondje op de bank gehad. En midden in de nacht hadden we besloten even de jacuzzi en zwembad in te gaan. Hij had de volgende dag vrijgepakt dus konden we samen rondhangen. 

Hij doet aan Krav Maga in Australie en die avond hadden we een les. Ik mocht ook mee en hier keek ik erg naar uit. Doordat het die dag erg warm was hebben we naast het intensieve sporten en zweten niet erg veel gedaan. Hij moest de volgende dag weer werken dus zodoende hebben we het niet laat gemaakt. 
Om zes uur ging de wekker, opstaan, ontbijten en hij ging naar zijn werk en ik ging de Castle Hill track lopen. Pff ik had het er maar zwaar mee en ik had er bijna spijt van dat ik aan deze heuvel was begonnen. Maar na totaal iets meer dan een half uur gelopen te hebben concludeerde ik dat ik me gewoon een beetje aan het aanstellen was want zo zwaar was het achteraf gezien niet. Hierna ben ik weer terug naar het strand gelopen en een wat oudere man leren kennen die gitaar aan het spelen was. We hadden een interessant gesprek gehad over een homeopathisch middel voor het immuunsysteem (Neem leaf). Voor diegene die het interessant vinden: http://www.naturesgoodoil.com.au. 
Andre was klaar met werken dus we hadden boodschappen gedaan, een duik genomen in het zwembad, ik had hem uitgelegd dat Simone niet mijn tweelingzus is en hierna zijn we naar de film Red 2 gegaan. Dit is een aanrader.

En dit maal had hij lekker gekookt.
Het was alweer mijn laatste avond en ondanks dat hij moest werken hebben we het vrij laat gemaakt doordat we een aantal goede en leuke gesprekken hadden. Het was echt fijn om even met iemand rond te kunnen hangen en wat serieuzere gesprekken aan te gaan.
De wekker ging weer om zes uur en het was tijd om te gaan. Hoe, wat of wie Andre precies is, tjah daarvoor zul je toch iets langer moeten lezen. In ieder geval het eerste gedeelte.