Eerste deel 10-daagse tour

Net toen ik de telefoon neer had gelegd kwam de bus om de hoek te voorschijn. Gelukkig maar, al vond ik het niet erg dat hij te laat was want hierdoor had ik mijn persoonlijke chauffeur nog even gezien. Hij kwam namelijk om 6.45 terug van het werk.
In de bus vroeg de gids of we allemaal voor de drie-daagse tour kwamen. Drie dagen? Ik had echt voor tien dagen betaald. Blijkbaar zijn het drie tours van drie dagen mete één vrije dag in Alice Springs. Dus na drie dagen gingen er mensen weg en kwamen er ander bij. Dan was het goed. We zaten in totaal met 19 personen in de bus, inclusief Joe (de chauffeur, gids en kok). Naast mij waren er nog vier anderre Nederlanders. Gezellig. Voordat we echt onderweg waren voorspelde Joe dat de meeste mensen na tien minuten al zouden slapen. En ja hij had gelijk. Ik was wat aan het typen want ik liep best wat achter (ik was halverwege het Cairns verhaal) en besloot hem op een gegeven moment te vergezellen aangezien de stoel langs hem leeg was. Ik zou het namelijk best saai vinden als chauffeur zijnde dat iedereen zou slapen. Hij had wat verhalen over Australië verteld en mij wat tips gegeven over het werk zoeken rondom Perth. Ik vertelde dat het door mijn hoofd was gegaan om van Alice Springs naar Adelaide te liften maar dat raadde hij sterk af. Koen, Hak en Lex hadden mij ook al verteld dat ik niet bij een aboriginals in de auto moest stappen. Wanneer ik zou zijn gaan liften had ik dit sowieso niet gedaan. Maar een vliegticket was te duur en de greyhoundbus eigenlijk ook. Dan moest ik maar poberen via couchsurfing met andere backpackers mee te rijden. 
We gingen eerst door Liechfield, het eerste nationale park waar we doorheen gingen. Onze eerste stop was Florench falls waar we konden zwemmen. Maar eerst moesten we 135 treden naar beneden lopen alvorens we in het water konden springen. Er zaten "knabbel" visjes in het water. Het vervelende alleen was dat ze vooral aan de korstjes van een wondje gaan knabbelen. Dan is het niet meer zo fijn! Blijven bewegen dus. Hierna gingen we naar onze tweede zwembestemming, Buley rockholes. Dit zijn een aantal waterpoelen die door kleine watervallen met elkaar in verbinding staan. De meeste waren ondiep en in sommige stukken kon je duiken. Of in plaats van te duiken kon je ook onder een waterval gaan zitten voor een gratis massage. 
Hierna was het tijd voor lunch. Joe was hamburgers aan het maken, hmm.
Hoe aardig sommige mensen ook zijn ik kan me erg ergeren dat wanneer het om eten gaat het in een keer ieder voor zich is. En dan bedoel ik vooral het niet op elkaar wachten en wanneer er eten klaar staat gelijk aanvallen. Zelfs op je gids hoef je niet te wachten blijkbaar, zelfs niet als hij voor de rest bezig is. Ik vind dat niet zo netjes. Maar dat komt misschien doordat ik gewend ben dat we bij de scouting wel op elkaar wachten of in ieder geval zorgen dat iedereen er is. En rekening houden met de hoeveelheid eten dat er is. Dit zie ik trouwens niet alleen op tours hier maar ook in Nederland als mensen met een groep bij elkaar zijn. Dus ik kan het ze eigenlijk niet kwalijk nemen maar dat is altijd iets waar ik wel even bj stil sta. Het werk van te voren, groenten snijden of het klaarzetten is altijd wel zo gedaan. Net zoals het opruimen dus zo erg is het nou ook weer niet. 
Ik had mijn sandwich gesmeerd en vroeg zodoende aan Joe wat hij wilde aangezien hij nog bezig was met vanalles. 
Onze lunchplek was gelijk onze derde zwem mogelijkheid: Wangi falls. Daar kon je niet alleen zwemmen maar ook een kleine wandeling maken. Dat wilde ik eerst doen alvorens ik in het water dook. Op een informatie bordje stond een afbeelding van een grote spin met wat tekst eronder (informatie). We moesten een aantal treden omhoog en een paar mensen stonden stil en waren wat foto's aan het maken. Het is waarschnlijk maar goed geweest dat hun er stonden anders zou ik misschien wel met mijn gezicht in een reuze spinnenweb gelopen zijn. Dat was de spin van het bordje! En een flinke ook. 
Op de weg terug zagen we een ouder stel foto's maken. Altijd goed om dan zelf even te stoppen en te kijken. Ik snap niet dat we dit op de heenweg hebben kunnen missen maar sommige bomen zaten vol met vleermuizen! En grote vleermuizen ook. Ik had er niet bij nagedacht dat deze dieren gedurende de dag in bomen zouden hangen in plaats van in een grot. Er zaten werkelijk tientallen in één boom. Dat was best gaaf om te zien.
Tijd om weer even te zwemmen om vervolgens langs een drankwinkel te gaan om het een en het ander in te slaan. Ik heb hier, als een van de weinige of misschien wel als enigste vanaf gezien. Ik had niet de behoefte om te gaan drinken de komende dagen en overigens moest ik rustig aan doen met mijn geld. Zo tijd om richting het kampterrein te gaan.
Per twee pesonen had je een hutje met twee bedden erin. De keuken was in principe gewoon buiten met vlieggaas eromheen. Om de muggen, vliegene en andere dieren buiten te houden. En Joe begon met koken. De vrouwen gingen weer het snijwerk doen en Joe hield zich onder andere bezig met het vlees op de bbq. 
We hadden worstjes, lam, aardappelsalade, sla tomaat en komkommer, kruidenstokbrood, wortelsalade en een soort aardappelpuree. Het was genoeg moet ik zeggen! Ik had wellicht teveel gegeten, ik vind het namelijk zonde om eten weg te gooin.
Gedurende de avond hebben we wat gebuurt en iedereen lag er optijd in. Ondanks dat ik vrij moe was wilde ik toch met de laatste opblijven. Het was een lange dag en de wekker ging alweer om kwart voor zes. Onze dag begon met een cruise van twee uur op de Mary river, waar de meeste zoet water krokodillen te vinden zijn van het Northern territory. Het was alleen een verrassing of we er een paar zouden zien. Als het te warm was dan kwamen ze niet boven. Nou ja alleen om adem te halen om dan weer twee uur onder water te blijven. In de eerste vijf minuten zagen we er een op de kant liggen. Als ze zo stil liggen zien ze er echt niet gevaarlijk maar sloom uit moet ik zeggen. Maar schijn bedriegd. Al zijn zoet water krokodillen niet echt gevaarlijk en eten ze in principe geen mensen. Je moet er niet langs gaan liggen of ze gaan knuffelen. Dat was de enigste krokodil die we in volle glorie gezien hebben. Voor de rest alleen maar even een kop die boven water kwam om frisse lucht te pakken. Dat was wel een beetje jammer. Aangezien je weet dat er een paar honderd onder water zitten! Wel hadden we het geluk om een waterbuffel te zien. Wat best speciaal was. Dus geen krokodillen, wel een buffel. En wat roofvogels, eenden en nog wat andere vogels. Doordat er weinig krokodillen te zien waren hebben we wat meer informatie gekregen over de rivier, het landschap, de dieren en de mensen die er wonen. Wat ook interessant was. 
Op naar Kakadu, het andere nationale park. Hiervoor kreeg iedereen een kaartje. Je moet namelijk betalen om hierdoorheen te rijden. Even een foto maken bij het begin van het park. En ik wilde er niet voorstaan zoals iedereen deed, nee ik wilde erin klimmen.
In Kakadu is een openlucht museum met orginele aborginal tekeningen in de rotsen (Bowali visitor center, Ubirr). Joe heeft zelf drie jaar bij aboriginal stammen gewoond dus hij kon er wel het een en het ander over vertellen. Wat de tekeningen betekenen onder andere. Er zijn ook wat tekeningen over het eerste contact met de blanke, met hun geweren, sigaren en opgeheven hoofd. 
In de aboriginal stammen zijn ze erg strikt. Als je een regel breekt, maakt niet uit welke, dan word je daar goed voor gestraft. Soms tot de dood toe. Maar iedereen accepteerd de straf ook en zal er niet tegen in gaan, wat ik best bijzonder vind, al is bijzonder niet echt het goede woord ervoor. Maar niet alleen als je een regel overtrad maar ook als je een ongeluk maakt werd je gestraft. Een voorbeeld, een van de ouderen overleed tijdens een auto-ongeluk en de chauffeur werd hiervoor gestraft. Zijn beiden benen werden namelijk gebroken. 
In Darwin vertelde mijn tourgids dat de aboriginals elke dag geld kregen van de bank zonder er iets voor te hoeven doen. Hij legde uit dat dat kwam omdat het de oorspronkelijke bevolking is en door hun geld te geven kunnen ze met het land doen wat ze willen. Erg communistisch dus. De aboriginals in de steden zijn een stuk anders dan de 'orginelen' buiten de steden. In de steden zwerven ze maar wat rond op de straat en drinken de meeste bier en zijn ze niet te vertrouwen. Dus ik snapte niet waarom ze dan nog steeds 'gratis' geld kregen. Maar tijdens deze tour heb ik er andere kijk en mening gekregen. Het precieze verhaal weet ik niet meer maar het komt erop neer dat de aboriginals niet naar de steden wilde maar dat ze weinig keus hadden. Ze kregen 'voedselbonnen' voedsel(waarom weet ik niet meer) die ze niet in hun eigen gebied konden gebruiken maar in de steden, zodoende moesten ze hiervoor reizen en had het geen zin om terug te gaan. Ze werden dus gedwongen om naar de steden te gaan. Hierdoor verloren ze het recht op hun grond, zonder de toestemming van de oboriginals kon men niks met hun land doen. Hun worden dus betaald zodat ze met het land kunnen doen wat ze willen. En zodoemde zwerve ze maar wat rond door de steden, dus het is niet echt hun eigen schuld. Het is treurig zelfs. Mensen zijn hebberig en hebben er veel voor over (ten kostte van andere om te krijgen wat ze willen). Maar waar is dat niet het geval? 
Genoeg afgedwaald, na het straffen voor het overtrden van de regels en uitleg te hebben gekregen over de muur tekeningen zijn we naar de top van een bergje gelopen om van het prachtige uitzicht te genieten. 
Hup weer terug de bus in, de sloome muziek ging weer aan en de meeste lagen binnen tien minuten weer te slapen. Er was een meisje dat zo schuin op haar stoel zat te slapen dat ik bang was dat ze om zou vallen (zie foto), dus die hield ik een beetje in de gaten. Voor onze tweede nacht verbleven we op een wat luxere camping in Cooinda. Met zwembad en jacuzzi! We hadden het niet slecht voor een campeertour. Het water was heerlijk en hier hebben we een uur doorgbracht waarna Joe ons kwam halen om naar de zonsondergang te kijken. Weer even een minuut terug in de auto em we hadden de zonsondergang bestemming bereikt. Het was niet zo bijzonder, ja ik ben wat kieskeuriger geworden door al de zonsondergangen die ik tot nu toe heb gezien haha. Er zullen er nog veel meer volgen gok ik. De zonsondergang was bij een rivier en zodoende hebben we weer wat krokodillen neuzen kort boven water gezien. Tijd om te koken. In principe kookt de tourgids altijd maar wij zijn niet te beroerd om mee te helpen. Zodoende stond ik bij de bbq de kip te braden en vervolgens ook de groenten. We hadden best een gezellige groep met verschillende leeftijden en mensen. Een moeder met haar zoon, twee vriendinnen van middelbare leeftijd en de rest was tussen de 20 en de 30. Er werd Nederlands, Duits, Engels en Zwitsers. gesproken. Ik was meer van het Engels dus ook wanneer er Nederlands tegen mij werd gesproken sprak ik negen van de tien keer in het Engels terug. Dan kan iedereen tenminste meeluisteren en zich in het gesprek voegen. Dit vertelde ik hun ook en zodoende probeerde ze dit ook. Al hadden ze er wat meer moeite mee dan ik aangezien de wat ouderen niet zoveel met Engels te maken hadden vroeger dan de jongeren van nu. Maar ze probeerde het tenminste! Ik besloot mijn kaarten erbij te pakken (geen drinkspel want ik had toch geen alcohol) en het Franse spel te spelen welk ik tijdens de Whitsunday tour heb geleerd. Ik wist de naam van het spel niet meer dus Dumbay werd het stopwoord aangezien dat ongeveer het woord moest zijn. Tijdens kaartspellen kom ik wat meer los dan tijdens het gewone buurten dus ik begon verhalen te vertellen en de 'grappige' Lianne kwam naar boven. Ik vertelde het 'double rainbow' en het 'so intens' filmpje dat ik tijdens Magnetic Island van de Duitse groep, waar ik een dag mee heb opgetrokken, had leren kennen. Hun vonden dit uitermate grappig (de twee Zweedse meiden en de twee wat oudere Nederlandse vriendinnen) dat het stopwoord ook 'so intens' of 'double rainbow' werd. Je moet het youtube filmpje maar eens op zoeken, welk je vast onder die benamingen kunt vinden. Het gaat over een man die iets heeft gerookt of geslikt en twee complete regenbogen boven elkaar ziet en hier zelfs emotioneel van word. Verbazendwekkend duurt het filmpje rond de vier minuten als ik het me niet verkeerd herinner. Ja ik was in mijn element net zoals toen ik co-driver Lexie was en ik moest aan Gillie denken. Hoe gaaf zou het zijn als hij onze gids zou zijn geweest voor de komende dagen. Hij was zeker meer enthousiast en leuker dan Joe. Joe is te rustig naar mijn mening waardoor iedereen rustig is en ik me maar bezig hou met het typen tijdens de bus ritten door en de rest slaapt. En af en toe verdwijnt hij zomaar. Maar iedereen zo zijn eigen ding. We waren er overeens dat de avond 'double rainbow' was en zijn na het kaartspel, uiteraard, als laatste gaan slapen. Nog even snel de sterrenbeelden bekeken en een vallende ster gezien alvorens ik echt in de tent ben gekropen. In de tent lagen matrassen, erg lux vergeleken de matjes die ik had verwacht in een tent. 
Onze eerste stop de volgende dag was een grote termieten heuvel. Indrukwekkende beesten zijn dat. Voordat de termietenheuvel de hoogte van één meter bereikt heeft zijn ze tien jaar verder. De heuvel bestaat uit speeksel en uitwerpselen en is zo hard als steen. De koning en koninging bevinden zich helemaal onderaan en je hebt soldaten en voedsel (gras) halers die allemaal van dezelfde koningin zijn. Één grote familie dus. Mieren zijn hun grootste vijand en deze proberen veelal hun heuvel over te nemen. De soldaten kunnen een vloeistof afgeven zodat een mier naar termiet ruikt en zodoende aangevallen word door zijn eigen soortgenoten en Kamikaze soldaten die ontploffen watervoor zorgt dat de mieren in hun kleverige overblijfselen terecht komen en zo worden uitgeschakelt. Best indrukwekkend toch? 
Op naar de Plung pools en waterval waar delen van de film Crocodile Dundee zijn opgenomen. Eerst moesten we tien minuten vrij steil omhoog klimmen voordat we bij de poelen aankwamen. Je kon zwemmen en dit terwijl je een gaaf uitzicht tussen twee rotswanden door op het land had. En ook dit water was heerlijk. Het water in de poels hier zijn altijd lekker van temperatuur en ze zien er prachtig uit. 
Ik heb een aantal interessante gesprekken gehad met de Australische moeder. Over haar werk, mijn toekomstige werk- en reisplannen. Wat ze heeft bereikt met haar werk met jongeren die weinig respect hebben voor hun ouders en maar doen wat ze willen en hierdoor de verkeerde richting op gaan. Dit deed me denken aan mijn zus Erna en haar werk en de dingen die ook zij voor elkaar krijgt, wat ik erg knap vind want zo makkelijk bereik je niet iets bij zulke jongeren. 
Het zorgen voor haar moeder toen ze dit nodig had tot het laatste moment deed me aan mijn eigen moeder denken. En het van het leven genieten en proberen wat reizen te maken met haar zoon deed me aan ome Jos denken die mij meenam op wintersport. Waar ik een heleboel leuke herinneringen aan over heb gehouden! Dus mocht je dit lezen, nogmaals bedankt hiervoor! *Ik heb al sinds Townsville zin om te snowboarden en zeker als ik terugdenk aan mijn eerste wintersport ervaring. 
Dus zo heel af en toe denk ik wel aan jullie! 
Tijd om weer terug richting Darwin te gaan om één nacht te slapen om vervolgens op de volgende drie daagse tour richting Alice Springs te gaan. We zijn nog even gestopt bij een benzine pomp waar ze erg lekker zelf gemaakt ijs hadden volgens Joe. Dus even proberen. Beetje vervelend dat ik mijn portmonnee in eerste instantie niet kon vinden. 
Tijd voor ijs was het wel aangezien de meter 48,32° aangaf. Zo warm was het ook weer niet zei Joe. Waarschijnlijk was het 40°. En liever hier 40° dan in Nederland! 
Terug in Darwin en dit keer had ik een kamer met airco! We konden om acht uur ergens goedkoop eten met zu'n alle en vervolgens gezellig wat drinken. Maar ik besloot noodles te eten (goedkoper) en ik wilde toch even snel het Cairns verhaal en foto's online zetten en mijn mail checken over het werken in Perth. Ik smste mijn Darwin gids dat ik weer terug was voor één nacht en ik was nog geen vijf minuten rond aan het lopen of Sharon belde mij. Dat ze me had zien lopen en wat ik hier deed. Dus ik ben naar haar toe gelopen en we hebben even snel bijgepraat. Ik nodigde haar uit om in de avond naar de kroeg te gaan om nog een drankje te drinken voor ik echt Darwin zou verlaten. Het was voor haar net zo'n verrassing als voor mij dat ik weer een nacht terug was. Na de noodles ben ik naar mijn eerste hostel gelopen, daar hadden ze tenminste gratis internet en wellicht zou ik mijn gids nog zien. Hij was verbaasd en enthousiast dat ik er weer was. Ik deed mijn dingen op mijn tablet en ondertussen hebben we gebuurt. Hij nodigde mij uit voor het eten maar dat sloeg ik af. Ik had met Sharon om negen uur in de kroeg afgesproken (de tour mensen waren er al vanaf acht voor het eten). Maar ook dat ging ik niet halen. Ik wilde eigenlijk nog gaan rennen en douche maar daar had ik geen tijd voor. Sharon was al aan het wachten dus snel mijn tas ingepakt en om half tien was ik er. Hoi gezegd tegen de tourmensen en snel naar Sharon gegaan. Een uur bij haar gezeten en toen is ze gegaan en ben ik mijn tourgroep gaan vergezellen. De Nederlandse vrouwen hebben goed en fanatiek gedanst en om twaalf besloot ik toch maar te gaan om eindelijk te douche. Om een uur lag ik in bed en mijn wekker stond om 5.20 want de volgende tour bus zou om 6.10 voor de deur staan. 
Zo laatste spullen in de tas gepakt en op naar beneden naar de keuken. Een verdieping lager zag ik iemand in de gang liggen met een dinosaurussen pak aan. Het zal toch niet.... en toen ik dichterbij kwam zag ik dat het inderdaad Dan was. Ik schoot in de lach en maakte een foto. Daarna heb ik hem wakker gemaakt om te vragen wat hij daar in hemelsnaam deed. Uiteraard was hij de vorige avond dronken en zijn sleutel kwijt geraakt. Maar nu klonk hij weer vrij nuchter. Hij maakte een foto van ons tweeen om naar Coco te sturen. Die sprak hij namelijk via whats'app (gratis smsen en foto's delen via internet). Hierna maar eens ontbijten en met een aantal andere van de eerste tour waren we aan het wachten op de bus.

Kort: De bus was een half uur te laat maar hij was er tenminste. De eerste dag bestond vooral uit het watervallen bekijken en zwemmen in het Liechfield national park. Zoals de Florence- en Wangi watervallen en de Buley rockholes. Bij de Wangi waterval kon je ook een stukje wandelen en tijdens deze wandeling kon je aardig wat grote vleermuizen in de bomen zien hangen. Wat best bijzonder was om te zien zo overdag. Op onze eerste kampplaats stonden kleine huisjes waar je met twee man in kon slapen. Dat vond ik best lux voor een kampeer tour dus mij hoorde je niet klagen. We hadden die avond een bbq en genoeg vlees en salade! Hierna hebben we wat gebuurt en toen is iedereen naar bed gegaan. Het was een lange eerste dag en de volgende ochtend moesten we weer vroeg op.
Na het ontbijt en het inpakken vertrokken we naar de Mary river waar we een twee uur durende cruise hadden om krokodillen te bekijken. Maar aangezien het in de ochtend al vrij warm was waren er weinig krokodillen om te bezichtigen. Van de honderden die er waren hebben we er maar één op het land zien liggen. En een aantal alleen met hun snuit boven water om opnieuw adem te halen waarna ze weer onder water gingen. Dus we hebben ons meer op de vogels en dieren romdom de rivier gefocust. 
Op naar Kakadu national park. Daar zijn we naar een openlucht museum geweest waar onze gids, Joe, ons vertelde over de aboriginal tekeningen daar en over het straffen wanneer je een regel overtrad. Dat was alweer dag twee. En we hadden nu een overnachting op een camping met zwembad en jacuzzi. Niet slecht. Voor het eten zijn we nog naar een zonsondergang wezen kijken en daarna gingen we koken.
In de avond heb ik een kaartspel gedaan, zonder alcohol om vervolgens te gaan slapen. 
Weer lekker vroeg opstaan. De dag begon met het zien van een grote termieten heuvel. Interressante en indrukwekkende beesten zijn dat. De soldaten die een stof afgeven toijdens een gwevevht zodat de vijand hetzelfde als hun ruiken en dus zelf aangevallen worden en niet te vergeten de Kamikaze termieten die zichzelf opblazen zodat de vijand in hun plakkerige overblijfselen vast komen te zitten en dus uitgeschakeld worden. En de heuvel zelf is zo hard als steen. 
Het was weer tijd om af te koelen dus zijn we naar Plunge pools gegaan waar deels de Crocodile Dundee f ilm is opgenomen. Een prachtig uitzicht heb je daar boven op de berg in het water! En ook dit water was heerlijk om in te zwemmen. Hierna hadden we nog één stop bij een kroeg waar ze ook lekker zelfgemaakt ijs verkopen om vervolgens weer richting Darwin te rijden om een nacht te verblijven. We hebben in de avond nog met de tourmensen wat gedronken om vervolgens heerlijk in slaap te vallen in een kamer met airco. Ik had heerlijk en als een blok geslapen. En om 6.10 werden een aantal mensen van de tour opgehaald voor de volgende drie daagse tour.