Mission Beach

Voor het korte verhaal scroll naar beneden!

Nou hier komt een relatief kort verhaal: 
Het luxe Townsville was weer achter de rug. Tijd om terug te gaan naar het backpackers leven. Voordat ik naar het party leven in Cairns ging had ik twee nachten in Mission beach geboekt. Dit is een plaats waar buiten het raften en skydiven niet veel te doen is. Het is meer een plek om tot rust te komen en te genieten van de wandelroutes. Aangezien alles vrij ver uit elkaar ligt gaat er elke dag een bus naar het centrum en een andere wandelroute. Ik wilde wel een wandelroute lopen en voordat ik mijn kamer had gezien en had betaald ging ik met het busje mee. Ik had nog net genoeg tijd om zonnenbrand te pakken en een fles water. Nog geen rust voor mij. Ik was de enige die ging wandelen de rest ging het centrum in. Maar alleen wandelen vond ik niet zo erg. Dan kun je tenminste op je gemak doen. Ik was weer iets verder in het noorden en dat was gelijk te merken. Het was een stuk warmer en ik had een wandelroute in een klein stukje regenwoud. Het was een mooie wandeling waarbij je verschilende vlinders en hagedissen kon zien. De echte grootte had ik niet gezien jammer genoeg.sso Als ik hun was zou ik ook bij mij uit de buurt blijven. Mission beach is trouwens ook de plaats waar je wilde Cassowaries kunt zien. Die lijken een beetje op struisvogels alleen dan met wat fellere kleuren en een stuk agressiever. In heel Mission beach lopen er maar 40 a 50 rond. En aangezien Mission beach vrij uitgestrekt is, is de kans erg klein dat je er een tegen zult komen. 
Maar goed, op het uitkijkpunt aangekomen had je een prachtig uitzicht op onder andere het veertien kilometer lange strand! Echt veel tijd had ik niet want na totaal ander half uur zou het busje mij weer op komen halen. Het was dus weer tijd om de route terug te lopen. 
Terug bij het hostel was het tijd om boodschappen te doen en te lunchen! Ik had ondertussen honger. Weer noodels tijd! Haha. 
Ik was al een paar dagen de vluchten van Cairns naar Darwin in de gaten aan het houden. Maar de prijzen werden steeds duurder. Ik was aan het twijfelen of ik daarom de goedkopere vlucht een week later zou pakken. Dat scheelde me ondertuseen 110 dollar. Maar dan zou ik wel twee weken in Cairns zitten wat ook niet echt goedkoop zou zijn. Dus ik besloot Andre te smsen of ik niet voor een paar nachten terug kon komen. Dan kon ik ook toch nog met Nick gaan lunchen de 18de. Ik spendeer liever mijn geld daar dan aan de vlucht. Dat vond hij gelukkig niet erg, maar hij had wel één voorwaarde. Dat we meer zouden sporten want hij moest trainen voor de vijf km die hij de 21ste moest rennen. Ik ben niet zo'n kei in rennen maar vooruit. Zou ik hem toch sneller weer zien dan ik had gedacht. Al had ik dat idee misschien stiekem al iets langer in mijn hoofd aangezien ik niet had verwacht dat de prijzen van het ticket zouden dalen. 
Tijd om weer met het busje richting een meer te gaan. Wellicht konden we krokodillen spotten. Maar je kan niet altijd geluk hebben dus we waren al snel weer op onze weg terug. Ik was trouwens alweer de enigste die mee ging. 
Het was alweer tijd voor avondeten. 
We zouden s'avonds met, uiteraard, het busje naar een bar gaan want daar hadden ze livemuziek. Ondanks dat ik vrij moe was besloot ik toch even mee te gaan. We zouden toch niet zo lang blijven. Ik was blij dat ik even meegegaan was want het was best gezellig. Maar aangezien ik toch al enige tijd aan het gapen was, was ik blij toen de eerste bus om half tien vertrok. Er zou in de avond een kampvuur op het strand zijn waar ik op zich nog wel naartoe had gewild maar mijn verstand had het dit keer gewonnen. En daarom ben ik naar mijn persoonlijke zespersoons kamer gegaan en het enigste kingsize bed in beslag genomen. Andre sturde mij een sms met: slaap lekker, dus ik in het Duits terug gereageerd. Dat was toch best grappig.
Aangezien ik de laatste dagen om zes uur op moest staan werd ik de volgende ochtend om zes uur wakker. Maar wat kun je rond die tijd in hemelsnaam doen? Dus heb ik me maar weer omgedraaid en ben ik om half negen opgestaan. Ik wilde mijn vlucht en bus terug naar Townsville boeken maar de bibliotheek was dicht en zodoende had ik maar bij het hostel betaald voor het internet, wat ik normaal gesproken liever niet doe. Zo vliegticket ook geboekt! Dit keer niet bij Quantas, Jason had mij namelijk verteld dat Jetstar een stuk goedkoper zou zijn. Hij had gelijk. Maar mijn busticket boeken was iets lastiger. Het lukte in eerste instantie niet eens en ik snapte niet zo goed waarom. Wat blijkt. Ik heb een busticket voor Sydney naar Cairns. Dus niet om terug te gaan. Weten we dit ook weer. Voor dit ticket moest ik dus weer opnieuw betalen. Hmm 40 dollar voor een kaartje (2a 3 uur durende rit), scheelt toch nog 70 dollar met het vliegtuig. Gelukkig hadden ze in Rainbow beach mijn telefooon opgestuurd (Airlie beach, 1ste dag) anders zou ik daar veel geld voor kwijt geweest zijn aangezien het een 15a16 uur durende rit was. En wat ik in mijn vorig verhaal heb vermeld is dat ik voor gezelligheid wel geld uit wil geven. Nu moest ik wel opschieten want de bus voor de volgende wandelroute ging bijna. Ik was iets te laat maar ze waren nog niet vertrokken. Dat geluk heb ik vaak *even afkloppen op een stuk hout. Dus ik legde mijn spullen even neer zei tegen een meid dat ik even naar de wc ging want de chauffeur was er nog niet en toen ik terug kwam waren ze weg.. Nou mooi was dat. Ik vertelde het tegen een van de personeelsleden en hij wilde mij wel brengen als het busje terug was. Toch nog geluk! Wederom was ik de enigste die de wandelroute ging lopen. Ik weet echt niet wat die mensen dan doen gedurende de dag. Maar ik geniet dan toch liever van de omgeving dan niks doen, shoppen of alleen maar op het strand liggen, ieder zo zijn eigen ding denk ik dan maar. Dit keer was het gewoon een vlakke route, geen heuvels of bergen. Ook een keer fijn. Je kon hier ook gaan zwemmen in de creek en ik dacht in eerste instantie dat dat een klein strandje was maar het was een riviertje. Ik had lekker van de natuur, stilte en de rust genoten en voordat ik het wist was ik weer terug op het beginpunt en had ik niet eens gezwommen. Dus dan maar even het water in gaan. Toch vind ik het iets "spannender" om op zo'n moment te gaan zwemmen omdat er helemaal niemand in de buurt was, ik geen bereik op mijn telefoon had, heel de rivier niet ken en dus ook niet weet wat voor dieren er rondzwemmen. Maar ze zeiden dat er geen krokodillen waren en ik dus gewoon kon zwemmen. Vooruit dan maar. Na even gezwommen te hebben had ik besloten om weer een klein stukje te lopen en op de parkeerplaats kwam ik een man tegen die vroeg waar dat mijn auto stond, aangezien die van hem als enigste op het parkeerterrein stond. Ik hou niet zo van dat soort vragen en zeker niet op zo'n moment. Dus ik zei dat wij aan het wachten waren op onze bus en dat ik alleen even naar de wc ging en de rest op het grasveld aan het wachten was. Beter zeggen dat je met een groep bent dan alleen, toch? Ik ben toen naar het grasveld gelopen om het informatiebord over de cossawaries te lezen toen ik voetstappen hoorde. Ik draaide me om omdat ik dacht dat er mensen aan kwam maar ik had het mis. Het was een cassowarrie! Ik besloot me achter een wand te verschuilen om mijn camera te zoeken. Die beesten kunnen namelijk uit het niets op je af lopen en schoppen met beide benen tegelijk. Dat wilde ik graag voorkomen. En daar is dat geluk weer... Want veel mensen zien er niet een in het echt! Andre is een aantal keer op een tour geweest om die dieren te zien maar heeft er nooit een gezien.
Zo weer tijd om te lunchen en een kijkje te nemen op het strand. Maar voordat ik daar was was het alweer half vier en heb ik dus niet meer gezwommen. Ik kreeg een sms van Andre: "Hoi! U genieten je dag?". Hier moest ik best hard om lachen en in mijn beste Duits terug gesmst. Dat was nog best schwierig.
Toch wel jammer dat ik hier niet de skydive heb gedaan. Maar ik vind het toch veel geld en ik vind het lastig om dat in een keer voor mezelf uit te geven. Wanneer ik over een half jaar wellicht weer in Cairns ben moet ik het eigenlijk ook terug naar Mission Beach om alsnog de skydive te doen.
Hierna weer even snel boodschappen gedaan, gegeten en gedoucht. Toen ik mijn handdoek pakte kwam ik erachter dat ik me hier beter niet mee af kon drogen. Er zaten namelijk een aantal rood/bruine grote mieren op. Dezelfde die ervoor zorgde dat Andre ging strippen op het strand (full moon, derde dag). Dat wilde ik graag voorkomen dus eerst maar de handdoek goed uitkloppen. Na dit avontuur heb ik op de bank gehangen en geprobeerd een verhaaltje te typen terwijl ik naar de Pineapple express keek (film). Het plan was om later op de avond naar het strand te gaan en daar wat te gaan drinken. Niet dat ik alcoholische dranken had maar dan nog. Was wellicht wel gezellig. Maar ik heb er niks meer van gehoord en na de film heb ik ook maar Resident evil gekeken want die was op tv, had Andre mij gesmst. Rond middernacht was er niemand meer te zien rondom het hostel en besloot ik maar naar bed te gaan. De volgende dag moest ik namelijk weer uitchecken en ging ik weer terug naar Townsville. Daar had ik wel zin in! 
Om tien uur zou de bus komen en normaal gesproken moet je twintig minuten van te voren bij de bushalte zijn. Wij maar wachten en wachten, geen bus. Het was ondertussen al half elf en nog geen bus. Uiteraard had ik me niet ingesmeerd want ik had niet verwacht dat ik zolang buiten zou zijn. Dan maar in de schaduw gaan zitten, de zon is tussen acht en negen uur al vrij warm! Om kwart voor elf was de bus er! Even Andre smsen dat we wat vertraging hadden en we waren onderweg! 

Kort:
In Townsville aangekomen ben ik gelijk in een andere bus gesprongen om een wandeling te maken. In Mission beach ligt alles namelijk erg ver uit elkaar en zodoende vertrekt er elke dag en bus naar een andere wandelroute. Ander half uur later zou de bus mij weer op komen halen. Ik was de enigste die ging wandelen blijkbaar. Het is hier een stuk warmer en het wandelgebied was ook in een stukje regenwoud. Veel vlinders en hagedissen. De grote heb ik niet gezien, die durven zich niet aan mij te laten zien gok ik. Je had een mooi uitzicht op het grootste gedeelte van Mission Beach en het veertien kilometer lange strand! De moeite waard dus. 
Ik was weer terug in het hostel dus tijd om mijn kamer te betalen en te bezichtigen. Een zes persoonskamer voor mezelf, nooit verkeerd. Dus ik claimde het enigste kingsize bed. Geluncht want ik had voortaan honger aangezien het al laat in de middag was. 
Hierna mijn vlucht naar Darwin uitgezocht. Ik hoopte dat de prijzen wat zouden dalen maar ze waren gestegen. Ik wilde daarom een vlucht van een week later boeken maar dan zou ik een week langer in Cairns moeten verblijven wat ook duur zou zijn. Dan maar optie twee, Andre smsen of ik niet een paar dagen terug kon komen. Geen probleem, dus dat was ook wer geregeld. Ik zou de volgende dag alles regelen. Tijd om te koken. 
In de avond zijn werden we naar een bar met live muziek gebracht en niet al te laat waren we terug en kroop ik in mijn bed van mijn privékamer. 
In de ochtend heb ik mijn bus en vliegreis geboekt. Voor mijn busticket moest ik blijkbaar betalen, waarom zie het lange verhaal. Maar gezelligheid kent geen prijs. Weer een wandeling gedaan en heel toevalig een Cassowarie gezien, wat ben ik toch een geluksvogel want veel mensen zien die niet. Ik werd weer opgehaald, tijd voor lunch en op naar het strand. Andre had een poging gedaan in het Nederlands te smsen en hier heb ik met mijn beste Duits op gereageerd. Het was al laat in de middag zodoende heb ik niet meer gezwommen. De tijd gaat snel want het was weer tijd om boodschappen te doen en te koken. Hierna gedoucht en toen ik mijn handdoek van de waslijn wilde halen zaten er wat verassingen op. Daar kon ik me beter niet mee afdrogen.
Veel heb ik niet meer gedaan die avond. Op de bank gezeten, verhaaltje getypt tijdens het kijken van een film en toen er niemand meer te zien was rondom het hostel had ik maar besloten om te gaan slapen. De volgende dag was het tijd om terug te gaan naar Townsville. Maar na 40 min wachten (dus de bus was al 30min te laat) was de bus er nog niet... Nu maar hopen dat hij wel op zou komen dagen. Mission beach was namelijk pas de tweede halte dus dat hij zoveel te laat was was niet logisch.