Terug naar 20-22, niet slecht!

We waren met een beetje vertraging weer onderweg terug naar Townsville. Ik zou Andre laten weten wanneer ik er bijna zou zijn. Niet dat ik dacht dat ik dat zou kunnen aangeven maar toen ik Castle Hill zag wist ik dat ik er bijna zou zijn. Bij de bushalte heb ik mijn spullen uit de bus gepakt en mijn persoonlijke chauffeur was ondertussen ook gearriveerd. Als lunch had hij eerder die dag al fruitsalade gemaakt, met het lekkere weer daar is dat heerlijk. En als avondeten hadden we zelf hamburgers gemaakt, nou ja we... hij vooral, ik deed wel wat groentes snijden. We gingen namelijk bbqen op het strand. Je kunt echt overal waar een strand is bbqen in Australie, maar tot nu toe had ik dat nog niet zelf gedaan. Ik maakte weer gebruik van de gratis was die ik kon draaien en zodoende zaten mijn korte broek en sportbroek in de was. Het was veels te warm voor mijn driekwartsbroek, laat staan een spijkerboek en meer broeken heb ik niet bij. Dus dan maar mijn favouriet, een rokje.. En nu maar hopen dat het niet teveel waaide langs het strand. Het was niet geheel windstil, wanneer is dat het wel op een strand, dus het rondlopen was een uitdaging. Wat wel het voordeel had dat Andre het goede idee opperde dat ik maar gewoon moest gaan zitten en niet teveel moest doen. He wat vervelend nou en zodoende liet ik het bakken geheel aan hem over. Als afsluiter zijn we naar de strandbar gegaan voor een mojito. En zo charmant als ik kan zijn in een rokje, met een arm langs mijn lichaam voor het tegengaan van Marlyn Monroe effect, zijn we die kant opgelopen. Uitdagingen horen er nu eenmaal bij. Het was ondertussen al wat donkerder geworden en zodoende had je een mooi uitzicht op het strand, Magnetic Island en de zee. 

Aangezien het zaterdagavond was was het stapavond! Mijn rokje kon weer uit en maakte plaats voor mijn driekwartsbroek. We waren redelijk optijd vertrokken dus eerst maar rustig een lokaal biertje drinken en daarna wat witbiertjes voordat we echt op stap gingen. Hier in Townsville hebben ze in het weekend een Rest and Recover tent staan. Het is letterlijk wat de naam al zegt, wanneer mensen veels te veel hebben gedronken kunnen ze daarnaart toe om te rusten en te herstellen. Best apart maar aan de andere kant ook grappig. We kwamen nog een stap maat tegen en zo zijn we naar de Mad Cow gegaan. Het dansen kon beginnen. Het viel me op dat er best veel jonge mensen waren, maar hier was dan ook de drank het goedkoopst dus dat verklaard. We hebben veel plekken op de dansvloer gezien en gedurende de avond waren er weinig momenten dat we een hand vrij hadden. Hoelaat we precies zijn gegaan weet ik niet maar toen ik zei "please bring me home safely" bracht hij mij naar huis en onderweg had ik nog even opgeschepd met mijn Krav Maga kunsten. In het appartement aangekomen had ik mijn kleren uitgetrokken, ben ik in bed gaan liggen en gelijk als een blok in slaap gevallen. De volgende ochtend keek ik in mijn portemonee en zag dat ik rond de 70 dollar had uitgegeven. Dat vond ik al redelijk een shock, maar dat was niks vergeleken de shock die Andre kreeg toen hij besefte wat hij had uitgegeven. We hebben zo samen rond de 250 dollar uitgegeven. Hmm dat was niet helemaal de bedoeling. Op stap gaan is niet goedkoop in Australië. Vooral niet als je vooral voor de corona's en mixdrankjes gaat. Nou dat was dan ook de eerste en gelijk de laatste keer dat wij uitgingen. Ik was blij dat ik maar 75 dollar op zak had afgelopen nacht. We hebben die ochtend dan ook niet erg veel gedaan en in de middag zijn we langs de Zambrero gegaan om een burrito te halen om deze op het strand op te eten. Andre vertelde mij dat Zambrero is opgericht door een arts in opleiding (als ik me niet vergis) die is gestopt met zijn opleiding om Zambrero op te richtte. Een restaurant veel gezonder dan de mac Donalds. Ik hou wel van mexicaans eten dus waarom niet. En aangezien Andre al genoeg had uitgegeven de vorige avond vond ik dat het nu mijn beurt was om te trakteren. Ik wil zoiets graag redelijk gelijk houden. Ik ben dan ook geen persoon die voor het gratis stappen gaat en ik geef meestal een drankje terug als ik er een aangeboden krijg. Dat vind ik wel zo netjes.
De buritto's zagen er niet extreem groot uit maar ze wogen verbazend wekkend veel. Als je er twee had zou je ermee kunnen fitnessen bij wijze van spreken. Hierna was het tijd om op het strand te hangen en te genieten van de zon. Het werd afgeraden om in de zee te zwemmen dus zijn we na een tijdje maar terug naar het hostel gegaan om een duik in het zwembad te nemen. Ik had in de ochtend een poging gedaan om eiersalade te maken, in eerste instantie dacht ik dat ik het verknalt had maar nadat het enige tijd in de koelkast had gezeten was het een stuk beter, en door de goede en late lunch was dat prima voor avond eten samen met de fruitsalade.
Hij had een skype afspraak met zijn ouders dus besloot ik ook de mijne te smsen om te vragen of ze tijd hadden om te skypen. In eerste instantie wilde ik dat doen wanneer Andre aan het werk was, dus ik had zelf ook al aan jullie gedacht hoor! Maar aangezien Andre de maandag en dinsdag had vrijgepakt, wat gaat dat makkelijk hier, lucky me, kon ik net zo goed nu ook gaan skypen. Andre ging naar zijn kamer en ik had zo de bank voor mezelf. "Even" bijgebuurt met ons pap, mam en een van mijn zussen.  
Na bijna een uur gesocialized te hebben zijn we weer richting de bios gegaan naar de film, White house down. Dat was een beter plan dan het casino. Nog veel meer geld uitgeven was niet verstandig. Nu was het iets drukker en waren de mensen vervierdubbeld vergeleken de vorige keer. Ook deze film is een aanrader! Het was al bijna 12 uur toen de film afgelopen was dus veel meer dan op de bank hangen hebben we dan ook niet gedaan.

Andre wilde wel naar het strand de volgende ochtend maar ik had wel zin om te wandelen. Dan maar een stukje verder het strand op wandelen waar ook gelijk de douches zijn. Konden we tenminste afkoelen mocht dat nodig zijn. Lekker wat muziek geluisterd en besloten dat wanneer Metallica of Linking park in Nederland of Duitsland komt we daar samen naartoe moesten gaan. Strak plan, weet iemand al wanneer dat dat is? Ik had ondertussen Nick gebeld of hij de 18de terug zou zijn maar dat durfde hij niet te zeggen. Ja mam hij is echt een vrije vogel wat jij al zei. Zodoende kon ik mijn bus en hostel boeken. Het bedeltje hangt dus nog steeds aan mijn tas. Andre was al een aantal weken in Townsville maar nog nooit boven op Castlle Hill geweest dus we gingen optijd weer richting het appartement want we wilde de zonsondergang vanaf dit punt bekijken. Dan was hij daar tenminste ook een keer geweest. Dit keer zouden we met de auto gaan want in het donker terug lopen was misschien niet zo'n heel goed idee. Onderweg daarnaartoe zagen we rook van een brand. Ik dacht dat het gewoon een wolk was maar aangezien Andre ook bij de brandweer zit zal hij wel gelijk hebben. 
Het was erg druk met sportievelingen die de berg op aan het rennen of aan het wandelen waren. Met of zonder een kind op hun rug. Er waren een stuk meer mensen vergeleken de vorige keer dat ik er was. 
De brand was vanaf boven op de berg goed te zien, het zou waarschijnlijk wel een gecontroleerde brand zijn maar dan nog. 
Er zat een wolk net iets boven de berg waar de zon onder zou gaan. Ik heb in Australië ondertussen al wel een aantal zonsondergangen gezien zoals jullie allemaal wel weten maar dit was dan toch even anders. Je zag de zon verdwijnen achter de wolk, weer te voorschijn komen tussen de berg en de wolk in om vervolgens achter de berg te verdwijnen. Je ziet op zo' moment pas echt goed hoe snel de zon zakt in Australië. We wilden ook sterren kijken maar om hier te wachten totdat het pikken donker was zagen we niet zitten dus besloten we maar eerst terug te gaan en te eten zodat het volledig donker zou zijn als we terug gingen. Tijd zat. Ik had wat coronas gehaald voor later op de avond en Andre ging weer koken. Lekker aardappels en groente met feta kaas uit de oven dus helemaal vegetarisch, goed hé mam. Ik had het echt stukke beter hier dan in een hostel. 
Gratis accomodatie met kingsize bed en een eigen douche, mijn eigen chauffeur, iemand die me veilig thuis brengt als ik teveel heb gedronken, een man die voor me kookte en mocht hij het verprutsen en de keuken in de fik vliegen kon hij het blussen en wanneer blussen geen optie was en ik door de rook van mijn stokje was gegaan kon hij me altijd nog redden en reanimeren. Ik voelde me hier dus wel veilig. 
*Tijdens het typen van dit stuk vroeg ik me af of ik het er wel in moest zetten. Maar aangezien ik er zelf tijdens het schrijven erg om moest lache omdat het een ontzettende vrouwelijke gedachte was, besloot ik jullie ervan mee te laten genieten. Kunnen jullie ook lachen. Sharing is caring, heb ik me laten vertellen. En af en toe wat flauwekul er tussen door houdt het lezen leuk, toch? En dit samen met het rokje dragen gedeelte opgeteld, ben ik weer vrouwelijk genoeg geweest voor de komende tijd.
 
In Australië hebben ze ook een soort New kids, Housos genaamd. Mocht je je vervelen... dan moet je dat maar eens op youtube opzoeken. 
Nu was het goed donker dus zijn we weer terug naar Castle Hill gegaan. Onderweg besefte we dat geen van ons een zaklamp bij had, jammer maar helaas. Dan moesten onze ogen maar aan het donker wennen. 
Al snel bleek een zaklamp niet nodig te zijn, de maan alleen was al genoeg! Het zou zomaar een straatlantaarn kunnen zijn die de boel verlichtte. Echt sterren kijken zat er daarom niet in. Geen Orions belt, of het sterrenbeeld Schorpioen bekijken, die had hij mij de vorige keer dat ik inTownsville was laten zien. De Southern cross heb ik geleerd tijdens de Noosa trip maar uiteraard was ook deze niet te zien. Ondanks dat was het uitzicht geweldig! Alle lichtjes van de stad kon je zien. En het is best wel een grote stad, ook de veerpond route in het water was te zien. En dan ook nog de gecontroleerde brand die fel rood zag. Best gaaf. Op een van de vijf uitkijkpunten leek het net of er iemand aan het vliegeren was. Zo klonk het. Maar je kon niks zien. Het waren vleermuizen die steeds voorbij raasde maar je kon ze niet zien. Alleen als ze voor een wolk vlogen had je de kans dat je ze zou zien. Dat was ook best wel bijzonder. 
Tijd voor corona's! Thuis drink ik die trouwens echt (bijna) nooit, net zoals de sterke mixdranken. Ik denk dat het aan de lucht ligt of de warme temperaturen hier dat ik ze nu wel drink. Of misschien toch de groepsdruk, omdat iedereen dat doet.. nah dat laatste is echt niks voor mij en kunnen we dus wel doorstrepen. We hadden genoeg gezweet die dag dus het was lekker om op de bank te zitten met twee ventilatoren aan. Ik lag al bijna de bank onder te kwijlen dus we besloten niet al te laat naar bed te gaan. Dat was trouwens de eerste dag dat we niet zijn wezen zwemmen in het zwembad. Hmm dat kan eigenlijk niet.
De laatste dag was aangebroken. In de avond zou het weer tijd zijn voor Krav Maga, ja daar had ik wel zin in! We zijn niet meer naar het strand gegaan maar naar ons zwembad en jacuzzi. We hadden wat in te halen van gister. Dat is trouwens niet helemaal waar. De echte reden was namelijk dat ik optijd wilde beginnen met het voorbereiden van ons avondeten zodat wanneer we terug zouden komen van het sporten ik het alleen maar in de oven hoefde te zetten. Dat scheelt weer tijd. Dus voordat we gingen relaxen bij het zwembad eerst maar eens boodschappen doen. We konden ook wel naar het strand gaan maar dat is een stukje lopen dus dan zouden we ons misschien moeten haasten. En daarvoor zijn we niet op vakantie of hebben we vrij voor gepakt. En buiten dat wilde ik weer even langs de Zambrero voor een goede lunch, ik moet wel goed eten anders kan ik niet sporten! 
Dit keer was het programma, grepen. Dus loskomen als iemand je bij je polsen pakt, als iemand je op de gond wil werken zoals een rugbyer doet of wat te doen als je van achteren vastgepakt wordt. Ik was nu meer in mijn element en dit keer ook niet verlegen. En als laatste hadden we een dril waarbij je eerst los moest gaan op een kussen, slaan schoppen wat je maar wou tot dat je vastgegrepen werd en je hieruit moest komen met de nodige verdediging en terug aanvallen. En dan op naar de volgende. Ik had geen bescherming dus het leek mij verstandiger om met de jongen te ruilen die het kussen vast had. Een meiden team was aan de beurt dus ik zei tegen hem, we ruilen wel dan kun jij de meiden vastgrijpen. Ik incasseerde hun slagen op het kussen wel. Er waren verbazend wekkend veel meiden (33%)! Bij mijn groep in Nederland ben ik een van de weinige van mijn level. Bij de beginners zijn er wel meer maar niet zoveel. Nu waren wij aan de beurt. Ik ging opzettelijk een stuk verder in de rij staan dan Andre, kon ik hem een beetje in de gaten houden hoe hij het deed en ik me een beetje uitsloven wanneer ik aan de beurt was uiteraard. Af en toe mag dat. Slechter dan na het uitgaan van afgelopen zaterdag kon toch niet dus. Ik kon niet wachten tot dat ik aan de beurt was. De meiden groep hadden de kussens vast dus je kon niet helemaal los gaan maar een paar keken me wel verbaasd aan toen ze moesten incasseren. Mensen kunnen je onderschatten op zo'n moment. Er zaten een paar mannen in de groep en ook een van hun onderschatte mij een beetje, zodoende wanneer ik een schop ter hoogte van zijn borst deed hij zeker een meter achteruit ging. Altijd leuk als ze je onderschatten op zo'n moment. Een jongen viel mij van achter aan en kwam met zijn hoofd tussen mijn zij en arm in. Ik kon niet verdedigen zoals we geoefend hadden dus ik greep zijn hoofd vast met één arm en gaf hem een aai over de bol met een gebalde vuist. Als je zoiets hard genoeg doet doet dat vanzelf pijn. Hij schoot net zoals mij in de lach. Ja je moet iets op zo'n moment en zolang het werkt is het goed toch?! Het uur was alweer voorbij maar ik wou nog wel een ronde. Een ardrenaline kick voelt goed. Nu ik weer een keer heb gesport moet ik zeggen dat ik dat toch wel mis. Je voelt je altijd goed achteraf en met dit weer word je al snel lam. Na het sporten voelde ik me goed wakker en fit! Al zouden we gaan hardlopen afgelopen dagen, dat is er niet meer van gekomen wat de oplettende lezer al zal zijn opgevallen. 
Ik had nog geen honger maar dat zou vanzelf wel komen. Het zou sowieso een half uur duren voordat het eten klaar zou zijn, de honger zou dan vanzelf wel komen. Eerst maar even lekker koud douche. Ik heb normaal gesproken een hekel aan douche. Niet aan het douche zelf maar aan het moment tot dat ik eronder sta. Zodoende douch ik altijd op vaste dagen en na het sporten en scouting. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zoveel gedoucht heb als hier in Townsville. Minstens twee tot vijf keer onder de koude douche op één dag om af te koelen, het zee- zwembadwater of zweet af te spoelen. 
Maar we, nou ja we ik dit keer, was aan het koken en voor het eerst in Australië had ik ook soep gemaakt. Hmm. Als dessert had hij eerder weer een fruitsalade gemaakt. Deze hebben we op de bank gedurende de avond genuttigd. 
Ik ben blij dat ik voor een paar dagen terug naar Townsville ben gegaan, het voelde goed en ik heb me goed vermaakt. En kouder dan 20-22 graden is het hier niet geweest. Ik wilde dan ook eigenlijk helemaal niet gaan slapen, maar Andre moest weer werken de volgende dag dus wat meer uren slaap was niet geheel onverstandig. Voor hem begon het echte leven weer en voor mijn was het tijd om verder te gaan. De tijd vliegt!
Zijn flatgenoot zou de volgende dag ook weer terug komen (toevallig). Het had zo moeten zijn zou ons mam wederom gezegd hebben. Wie weet.
Ik werd goed uitgerust wakker, al was het pas zes uur in de ochtend. Mijn laatste spullen pakken, ontbijten en mijn persoonlijke chauffeur bracht me netjes optijd in zijn mooie rode Ferrari, zijn helicopter was kapot, naar de bushalte. Hoe mooi zou dat geweest zijn. Dat optijd en netjes was niet gelogen.
Op voorbij Mission Beach richting Cairns. Oowh voordat ik het vergeet, de schelp die k van he, heb gekregen is nog steeds heel! Die houdt het een stuk beter uit dan de Amethist van Nick.

Kort:
Andre haalde me op bij de bushalte in Townsville en in zijn appartement aangekomen zag het er allemaal erg bekend uit. Net of ik er eerder was geweest, heel raar (zie: geen hostel voor Lianne). We hadden onze eigen hamburgers gemaakt en zijn op het strand gaan bbqen. Overal aan een strand in Australië kun je deze vinden. Alleen ik had er tot nu toe nog nooit gebruik van gemaakt. Voor alles is een eerste keer. Aangezien ik mijn twee korte broeken in de was had zitten kon ik kiezen tussen een lange broek of een rokje. Nou ja met ruim 25 graden was de keus snel gemaakt. De lange broek... bleef mooi in de tas dus er zat niks anders op dan maar een rokje dragen. Dat was best een uitdaging aangezien het aan het strand altijd waait. Dus daar aangekomen ben ik op een bankje gaan zitten en hier niet meer vanaf gekomen. Andre zou wel gaan bakken, dus het had zo zijn voordelen. Als afsluiter een mojito gedronken bij de bar aan het strand. Ook daarnaartoe lopen was een uitdaging. Gelukkig ben ik erg getraind in het lopen in een rokje.. Maar goed uitdagingen horen nou eenmaal bij het leven zullen we maar zeggen. Het was zaterdag avond dus stapavond! Na eerst rustig een lokaal biertje en wat witbiertjes te hebben gedronken was het tijd voor het echte stappen. 
De volgende dag bleken we toch iets te veel uitgegeven te hebben, dus dat was de eerste en laatste keer geweest. We hebben dan ook niet veel meer gedaan die dag, lekker op het strand gelegen en in de avond met onze ouders geskypt om daarna naar de bios te gaan en gezellig kletsend op de bank geeindigd.
Ook maandag zijn we naar het strand gegaan. Aangezien Andre nog niet boven op Castle Hill is geweest zijn we daar op het eind van de middag naartoe gegaan om de zonsondergang te bekijken. We zouden later terug komen om ook de sterren te bekijken maar eerst was het tijd om te eten. Een aantal uur later waren we weer terug en wat was het uitzicht prachtig! Zelfs de gecontroleerse brand zag er mooi felrood uit! Alleen veel sterren vielen er niet te zien. Daarvoor was de maan te aanwezig. Maar door al de lichtjes van de stad maakte het toch bijzonder om te zien. En de vliegergeluiden van de vleermuizen op de achtergrond maakte het tegelijkertijd wat avontuurlijker. 
Hierna was het tijd voor een paar corona's die ik had gehaald. En voordat ik de bank onder zou kwijlen zijn we maar naar bed gegaan.
Het was weer Krav Maga dag! Daar keek ik wel naar uit. Maar we hadden nog een hele dag voor ons dus nog even geduld. We zijn niet naar het strand gegaan maar we hebben de dag bij het zwembad van het hotel doorgebracht. We hadden ook wel naar het strand kunnen gaan maar door de tijd die we hadden was het efficiënter om bij het appartement te blijven. Voordat we gingen sporten wilde ik namelijk de voorbereidingen voor het avondeten treffen, ook niet geheel onverstandig. 
Nu was het dan wel tijd om te sporten. En het is fijn om te sporten! Dat moest ik misschien maar eens vaker doen. Mijn laatste avond in Townsville was weer aangebroken. De afgelopen dagen had Andre vijgevraagd maar hij moest de volgende dag weer werken dus we besloten niet al te laat naar bed te gaan. Al had ik graag heel de nacht opgebleven. 
In de ochtend mijn laatste spullen gepakt, ontbeten en toen heeft Andre me naar de bushalte gebracht. Tijd om naar Cairns te gaan!
Mocht je willen weten hoe de stap avond is verlopen, hoeveel we hebben uitgegeven, mijn rokjesavontuur, de gecontroleerde bosbrand, mijn niet geplande Krav Maga kunsten en het beste van allemaal: een ontzettende vrouwelijke sprookjesachtige omschrijving van wat als... Daarvoor moet je toch echt weer naar boven scrollen. Enjoy!